რაჭ­ვე­ლე­ბის პირ­ვე­ლი ოლიმ­პი­უ­რი ჩემ­პი­ო­ნი
font-large font-small
რაჭ­ვე­ლე­ბის პირ­ვე­ლი ოლიმ­პი­უ­რი ჩემ­პი­ო­ნი
ტი­ტუ­ლო­ვან ფა­ლა­ვანს 22 წლის გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი ჩა­უგ­დეს ხა­ხა­ში

ჭი­და­ო­ბის ძვე­ლი გულ­შე­მატ­კივ­რე­ბი ად­ვი­ლად მი­მიხ­ვ­დე­ბი­ან, რო­გორ შე­იძ­ლე­ბო­და სე­უ­ლის ოლიმ­პი­უ­რი თა­მა­შე­ბის ოქ­როს მედ­ლის ბე­დი კის­ლო­ვოდ­ს­კის ხა­ლი­ჩა­ზე გა­დაწყ­ვე­ტი­ლი­ყო, თა­ნაც - თა­მა­შე­ბის დაწყე­ბამ­დე რამ­დე­ნი­მე თვით ად­რე. საქ­მე ის არის, რომ ყვე­ლა­ზე პრეს­ტი­ჟულ, მძი­მე წო­ნით კა­ტე­გო­რი­ა­ში და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვილს რამ­დე­ნი­მე სე­რი­ო­ზუ­ლი კონ­კუ­რენ­ტი ჰყავ­და, ყვე­ლა­ზე ძლი­ე­რი მათ შო­რის ას­ლან ხა­დარ­ცე­ვი იყო. სწო­რედ ხა­დარ­ცევ­თან მო­უწყეს სა­კონ­ტ­რო­ლო შეხ­ვედ­რა, რომ­ლის გა­მარ­ჯ­ვე­ბუ­ლიც მოხ­ვ­დე­ბო­და ქვეყ­ნის მთა­ვარ გუნ­დ­ში.


ხა­დარ­ცე­ვი ტაშ­კენ­ტე­ლი იყო, თუმ­ცა, ეროვ­ნე­ბით ოსი და მის სა­ქო­მა­გოდ კის­ლო­ვოდ­ს­კ­ში ლა­მის მთე­ლი ორ­ჯო­ნი­კი­ძის ჩი­ნოს­ნე­ბი ჩა­ვიდ­ნენ. მხარ­დამ­ჭე­რე­ბი არც ქარ­თ­ველ ფა­ლა­ვანს აკ­ლ­და. საქ­მე­ში სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ცე­კას პირ­ვე­ლი მდი­ვა­ნი, ჯუმ­ბერ პა­ტი­აშ­ვი­ლი და გე­ნე­რა­ლუ­რი პრო­კუ­რო­რი, ვახ­ტანგ რაზ­მა­ძეც ჩა­ე­რივ­ნენ, თუმ­ცა ყვე­ლა­ზე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი ორ­გ­ზის ოლიმ­პი­უ­რი ჩემ­პი­ო­ნის, ლე­ვან თე­დი­აშ­ვი­ლის კის­ლო­ვოდ­ს­კ­ში ჩას­ვ­ლა აღ­მოჩ­ნ­და. მას ძა­ლი­ან დი­დი ავ­ტო­რი­ტე­ტი ჰქონ­და მო­ჭი­და­ვე­თა შო­რის და ამით მე­ტო­ქე­თა შან­სე­ბი სა­მარ­თ­ლი­ან მსა­ჯო­ბა­ზე გა­თა­ნაბ­რ­და, თუმ­ცა - ნა­წი­ლობ­რივ.

და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი:
- მა­შინ საბ­ჭო­თა ნაკ­რებ­ში ასე­თი პრინ­ცი­პი იყო დამ­კ­ვიდ­რე­ბუ­ლი: თუ თბი­ლი­სის მე­ტად პრეს­ტი­ჟულ სა­ერ­თა­შო­რი­სო ტურ­ნირს, სა­კავ­ში­რო ჩემ­პი­ო­ნატ­სა და ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნატს ან მსოფ­ლი­ოს თასს მო­ი­გებ­დი, წლის მთა­ვარ შე­ჯიბ­რე­ბა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა გა­რან­ტი­რე­ბუ­ლი გქონ­და. მე 1988 წელს ყვე­ლა ამ მაჩ­ვე­ნებ­ლე­ბით ვჯობ­დი ხა­დარ­ცევს და წე­სით, ოლიმ­პი­ა­დის საგ­ზუ­რიც მე მე­კუთ­ვ­ნო­და, მაგ­რამ მი­სი მხარ­დამ­ჭე­რე­ბი და ნაკ­რე­ბის მთა­ვა­რი მწვრთნე­ლი, ივან იარი­გი­ნიც მის მხა­რეს იყ­ვ­ნენ. ამი­ტო­მაც და­ნიშ­ნეს ის სა­კონ­ტ­რო­ლო შეხ­ვედ­რა, თა­ნაც ული­მი­ტო დრო­ით - ჭი­და­ო­ბა გაგ­რ­ძელ­დე­ბო­და ერთ-ერ­თის გა­მარ­ჯ­ვე­ბამ­დე.
პირ­ვე­ლი ქუ­ლა პირ­ვე­ლი­ვე სამ­წუ­თი­ან პე­რი­ოდ­ში ავი­ღე, მაგ­რამ არ ჩა­მით­ვა­ლეს. კი­დევ სამ­ჯერ მე­კუთ­ვ­ნო­და თი­თო ქუ­ლა, თუმ­ცა არც ისი­ნი მომ­ცეს. მე­ოთხე­დაც რომ არ შე­მი­ფა­სეს ილე­თი, პრო­ტეს­ტი გა­მო­ვაცხა­დე, აღარ ვი­ჭი­და­ვებ-მეთ­ქი. ჩვე­ნი "დი­ნა­მოს" საბ­ჭოს თავ­მ­ჯ­დო­მა­რე, გე­ნე­რა­ლი ჯი­მი მი­ქე­ლა­ძე მომ­ვარ­და, - იჭი­და­ვე, თო­რემ და­გა­პა­ტიმ­რე­ბო. გა­ვაგ­რ­ძე­ლე, რა­ღა უნ­და მექ­ნა, მაგ­რამ გა­მარ­ჯ­ვე­ბი­სა უკ­ვე ნაკ­ლე­ბად მჯე­რო­და. ნა­ხე­ვა­რი სა­ა­თი ისე ვი­ჭი­და­ვეთ, ქუ­ლა არ გა­კე­თე­ბუ­ლა და ბო­ლოს, 31-ე წუთ­ზე ისე­თი ილე­თი გა­ვუ­კე­თე ხა­დარ­ცევს, ქულის არ­მო­ცე­მა შე­უძ­ლე­ბე­ლი იყო. ყვე­ლამ მო­მი­ლო­ცა, თა­ვად ხა­დარ­ცევ­მაც. კარ­გი ბი­ჭი იყო, ოლიმ­პი­ა­დამ­დე დარ­ჩე­ნილ დრო­ში სპა­რინგ-პარ­ტ­ნი­ო­რო­ბას სწო­რედ ის მი­წევ­და.
და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვილ­მა ას­ლან ხა­დარ­ცევს კი მო­უ­გო, მაგ­რამ სე­უ­ლის ოლიმ­პი­ურ თა­მა­შებ­ზე კი­დევ უფ­რო ძნე­ლი ორ­თაბ­რ­ძო­ლე­ბი ელო­და, პირ­ველ რიგ­ში ამე­რი­კელ­თა მსოფ­ლი­ოს და ოლიმ­პი­ურ ჩემ­პი­ონ, ბრი­უს ბა­უმ­გარ­ტ­ნერ­თან. ბა­უმ­გარ­ტ­ნე­რი მარ­თ­ლაც ლე­გენ­და­რუ­ლი ფა­ლა­ვა­ნი იყო. სა­ერ­თა­შო­რი­სო სარ­ბი­ელ­ზე იგი 1981 წელს გა­მოჩ­ნ­და და 15 წე­ლი გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლის გარ­და ხა­ლი­ჩა­ზე ტოლ-სწო­რი პრაქ­ტი­კუ­ლად არ ჰყო­ლია. კა­რი­ე­რა­ში მსოფ­ლი­ოს ჩემ­პი­ო­ნის სა­მი ტი­ტუ­ლის გარ­და, ოთხ ოლიმ­პი­ა­და­ზე ორი ოქ­რო და თი­თო ვერ­ცხ­ლი და ბრინ­ჯაო მო­ი­პო­ვა. პირ­ვე­ლად მან და და­თომ 1985 წელს ერე­ვან­ში, სსრკ-აშშ მო­ჭი­და­ვე­ე­ბის სა­მატ­ჩო შეხ­ვედ­რა­ზე იჭი­და­ვეს. მა­ნამ­დე ამე­რი­კელ­მა ყვე­ლა საბ­ჭო­თა მძი­მე­წო­ნო­სა­ნი და­ა­მარ­ცხა და კი­დევ ერ­თხელ წა­გე­ბა ნაკ­რებ­თან გა­მომ­შ­ვი­დო­ბას ნიშ­ნავ­და. ამი­ტო­მაც მას­თან ჭი­და­ო­ბა არა­ვის უნ­დო­და. მწვრთნე­ლებ­მაც მარ­ტი­ვი გა­მო­სა­ვა­ლი მო­ძებ­ნეს, ტი­ტუ­ლო­ვან ფა­ლა­ვანს 22 წლის გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი ჩა­უგ­დეს ხა­ხა­ში.

და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი:

- და­ვიწყეთ თუ არა ჭი­და­ო­ბა, და­ახ­ლო­ე­ბით ერთ წუთ­ში უკ­ვე 5:0 ვი­გებ­დი. ფე­ხებ­ში შეს­ვ­ლა მო­მინ­დო­მა, მაგ­რამ და­ვას­წა­რი და ხა­ლი­ჩა­ზე დავ­ტო­ვე. მე­რე "ვერ­ტუშ­კა" წა­მო­იწყო და აქაც ორ­ქუ­ლი­ან ილეთ­ზე და­ვი­ჭი­რე. შემ­დეგ მე თა­ვად შე­ვე­დი ფე­ხებ­ში და კი­დევ გავ­ზარ­დე ან­გა­რი­ში. სიცხი­ა­ნი ვჭი­და­ობ­დი და მე­ო­რე პე­რი­ოდ­ში და­ვი­ღა­ლე, მაგ­რამ მა­ინც ბო­ლომ­დე ვი­ჭი­და­ვე და და­ვა­მარ­ცხე. ნამ­დ­ვი­ლი სენ­სა­ცია იყო, ჩემს გა­მარ­ჯ­ვე­ბას არა­ვინ ელო­და. თუმ­ცა, ისიც უნ­და ით­ქ­ვას, რომ რე­ვან­ში მა­ლე­ვე ამი­ღო.
ერევ­ნის სა­მატ­ჩო შეხ­ვედ­რი­სა და თბი­ლი­სის სა­ერ­თა­შო­რი­სო ტურ­ნი­რის შემ­დეგ ყვე­ლა ინ­ტე­რე­სით ელო­და ამ გო­ლი­ა­თე­ბის მო­რიგ ორ­თაბ­რ­ძო­ლას, რო­მე­ლიც ბუ­და­პეშ­ტის მსოფ­ლი­ოს ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე უნ­და გა­მარ­თუ­ლი­ყო. ჩემ­პი­ო­ნა­ტის სტარ­ტ­ზე ქარ­თ­ველ­მა ფა­ლა­ვან­მა 3 წუთ­ში მო­უ­თა­ვა საქ­მე ავ­ს­ტ­რი­ელ გაბ­რი­ელ ტოტს და მე­ო­რე წრე­ში ბა­უმ­გარ­ტ­ნერს შეხ­ვ­და. გო­ბე­ჯიშ­ვილ­მა უკ­ვე იცო­და, რომ დას­წ­რე­ბა­ზე უნ­და ეჭი­და­ვა და თა­ვი­დან­ვე უპი­რა­ტე­სო­ბა უნ­და მო­ე­პო­ვე­ბი­ნა. ჯერ ჩოქ­ბ­ჯენ­ში გა­და­იყ­ვა­ნა და 2 ქუ­ლა აუღო. მე­რე ფე­ხებ­ში შე­ვი­და, აიტა­ცა 130 კგ-ნი კა­ცი და 6:0 და­წი­ნა­ურ­და. მა­ლე ისევ ტრი­ა­ლი და 8:0, სა­ბო­ლო­ოდ კი 9:3 და­ა­მარ­ცხა ამე­რი­კე­ლი. და­ნარ­ჩენ მე­ტო­ქე­ებ­ზე არც ღირს სა­უ­ბა­რი. რო­გორც და­თოს პი­რა­დი მწვრთნე­ლი, გუ­რამ სა­ღა­რა­ძე ამ­ბობს, ბუ­და­პეშ­ტ­ში მის­მა შე­გირ­დ­მა ორ­ჯერ ისე­თი ოთხ­ქუ­ლი­ა­ნი ილე­თი გა­მო­ი­ყე­ნა, რო­მე­ლიც არას­დ­როს უს­წავ­ლე­ბია. და­თო მარ­თ­ლაც უნი­კა­ლუ­რი მო­ჭი­და­ვე იყო. უნ­გ­რე­თის დე­და­ქა­ლა­ქი­დან და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვილ­მა მსოფ­ლი­ოს ჩე­მი­ო­ნა­ტე­ბის პირ­ვე­ლი ოქ­როს მე­და­ლი ჩა­მო­ი­ტა­ნა. იმ წელს იგი ჩვენ­მა ჟურ­ნა­ლის­ტებ­მა სა­ქარ­თ­ვე­ლოს სა­უ­კე­თე­სო სპორ­ტ­ს­მე­ნად და­ა­სა­ხე­ლეს.
ბუ­და­პეშ­ტის შემ­დეგ გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი და ბა­უმ­გარ­ტ­ნე­რი კი­დევ რამ­დენ­ჯერ­მე შეხ­ვ­დ­ნენ ერ­თ­მა­ნეთს და 1988 წლის სე­უ­ლის ოლიმ­პი­უ­რი თა­მა­შე­ბი­სათ­ვის სა­ერ­თო ან­გა­რი­ში უკ­ვე 4:3 იყო ამე­რი­კე­ლის სა­სარ­გებ­ლოდ. რო­გორც მო­სა­ლოდ­ნე­ლი იყო, მძი­მე წო­ნა­ში ყვე­ლა ელო­და, რომ ჩემ­პი­ო­ნის ვი­ნა­ო­ბა ძვე­ლი მე­ტო­ქე­ე­ბის პა­ექ­რო­ბა­ში უნ­და გარ­კ­ვე­უ­ლი­ყო.

და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი:

- ოლიმ­პი­უ­რი თა­მა­შე­ბი­სათ­ვის კარ­გად ვი­ყა­ვი მომ­ზა­დე­ბუ­ლი. წლის და­საწყის­ში თბი­ლი­სის სა­ერ­თა­შო­რი­სო ტურ­ნი­რი მო­ვი­გე, მაგ­რამ მა­შინ ბა­უმ­გარ­ტ­ნე­რი არ ჩა­მო­ვი­და. სა­მა­გი­ე­როდ, ცო­ტა მოგ­ვი­ა­ნე­ბით ამე­რი­კულ ტო­ლი­დო­ში მსოფ­ლი­ოს თა­სის გა­თა­მა­შე­ბა­ზე შევ­ხ­ვ­დი და 11:6 და­ვა­მარ­ცხე. სე­ულ­შიც დარ­წ­მუ­ნე­ბუ­ლი ვი­ყა­ვი, რომ წარ­მა­ტე­ბას მი­ვაღ­წევ­დი, თუმ­ცა კარ­გად მეს­მო­და, რომ ოლიმ­პი­უ­რი ტურ­ნი­რი აბ­სო­ლუ­ტუ­რად გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლი შე­ჯიბ­რე­ბაა პირ­ველ რიგ­ში ემო­ცი­უ­რად და დი­დი ენერ­გი­აც მი­აქვს, ამი­ტომ ყვე­ლა მე­ტო­ქეს­თან სრუ­ლი მო­ბი­ლი­ზე­ბით უნ­და მე­ჭი­და­ვა. ფი­ნა­ლამ­დე ხუ­თი შეხ­ვედ­რა ვი­ჭი­და­ვე და ხუ­თი­ვე ისე მო­ვი­გე, ერ­თი ქუ­ლაც არ და­მით­მია, თა­ვად კი 45 ქუ­ლა მო­ვაგ­რო­ვე. ფი­ნა­ლამ­დე ოლიმ­პი­ურ სო­ფელ­ში რომ მე­ძი­ნა, და­მე­სიზ­მ­რა, თით­ქოს ოლიმ­პი­უ­რი ოქ­როს მე­და­ლი მე­ჭი­რა ხელ­ში. გა­ვიღ­ვი­ძე და მარ­თ­ლაც ცხვირ­წინ ვხე­დავ ამ მე­დალს. თურ­მე ვლა­დი­მერ აფ­ცი­ა­უ­რი გამ­ხ­და­რა ჩემ­პი­ო­ნი და მძი­ნა­რეს სა­ხეს­თან მიტ­რი­ა­ლებ­და, შენც იმა­ვე სინ­ჯის ჯილ­დო აგე­ღო­სო.
ოლიმ­პი­უ­რი შე­ჯიბ­რე­ბე­ბის დას­კ­ვ­ნით დღეს, ჩე­მი ფი­ნა­ლის გარ­და, ფი­ნა­ლუ­რი მატ­ჩი ტარ­დე­ბო­და საბ­ჭო­თა და ბრა­ზი­ლი­ელ ფეხ­ბურ­თე­ლებს შო­რის. იქ გე­ლა კე­ტაშ­ვი­ლი თა­მა­შობ­და, მაგ­რამ სა­ქარ­თ­ვე­ლოს და სსრკ-ის სპორ­ტის მა­ღალ­ჩი­ნოს­ნე­ბი ჩე­მი ჭი­და­ო­ბის სა­ნა­ხა­ვად მო­ვიდ­ნენ. მე­უბ­ნე­ბოდ­ნენ, ყვე­ლა მე­დალს ყვე­ლა­ზე პრეს­ტი­ჟულ, მძი­მე წო­ნა­ში შე­ნი გა­მარ­ჯ­ვე­ბა გვირ­ჩევ­ნიაო. გა­დამ­წყ­ვე­ტი შეხ­ვედ­რა ბა­უმ­გარ­ტ­ნერ­თან თა­ვი­დან ბო­ლომ­დე მე მიმ­ყავ­და, პირ­ველ პე­რი­ოდ­ში ერ­თი ქუ­ლა ავარ­თ­ვი, მე­ო­რე­ში კი­დევ ერ­თი და ორ­თაბ­რ­ძო­ლის დამ­თავ­რე­ბამ­დე 17 წა­მით ად­რე 3:0 ვი­გებ­დი. პრაქ­ტი­კუ­ლად შეხ­ვედ­რის ბე­დი უკ­ვე გა­დაწყ­ვე­ტი­ლი იყო. მახ­სოვს, ჩოქ­ბ­ჯენ­ში მყავ­და და­ჭე­რი­ლი ბა­უმ­გარ­ტ­ნე­რი და ჩვე­ნებს ხე­ლიც და­ვუქ­ნიე, კარ­გად არის საქ­მე-მეთ­ქი. 4 წა­მი­ღა რჩე­ბო­და სა­ფი­ნა­ლო სას­ტ­ვე­ნამ­დე ერ­თი ქუ­ლა რომ და­ვუთ­მე და სა­ბო­ლო­ოდ 3:1 გა­ვი­მარ­ჯ­ვე.

ოლიმ­პი­უ­რი ტრი­უმ­ფა­ტო­რე­ბი სე­უ­ლი­დან მოს­კოვ­ში სა­გან­გე­ბო რე­ი­სით გა­დაფ­რინ­დ­ნენ, სა­დაც მოგ­ვი­ა­ნე­ბით მი­ხე­ილ გორ­ბა­ჩოვ­თან თბი­ლი მი­ღე­ბა მო­უწყ­ვეს. ჩემ­პი­ონ მგზავ­რებს შო­რის, რა­ღა თქმა უნ­და, ქარ­თ­ვე­ლი სპორ­ტ­ს­მე­ნე­ბიც იყ­ვ­ნენ: ნი­ნო სა­ლუქ­ვა­ძე, გე­ლა კე­ტაშ­ვი­ლი, ვლა­დი­მერ გო­გო­ლა­ძე, ვლა­დი­მერ აფ­ცი­ა­უ­რი და და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი. თბი­ლის­ში სა­გან­გე­ბო მი­ღე­ბა ჰქონ­დათ ჯუმ­ბერ პა­ტი­აშ­ვილ­თან, ფი­ლარ­მო­ნი­ა­ში კი სა­ზე­ი­მო სა­ღა­მოც გა­ი­მარ­თა.
სა­ზე­ი­მო სა­ღა­მო­ე­ბი და ბან­კე­ტე­ბი პირ­ველ რაჭ­ველ ოლიმ­პი­ურ ჩემ­პი­ონს არც შემ­დ­გომ­ში მოჰ­კ­ლე­ბია და რო­გორც ხში­რად ხდე­ბა, დიდ გა­მარ­ჯ­ვე­ბას დაღ­მას­ვ­ლა მოჰ­ყ­ვე­ბა ხოლ­მე. და­თო­საც 1989 წე­ლი პრაქ­ტი­კუ­ლად ჩა­უ­ვარ­და, მაგ­რამ მომ­დევ­ნი სე­ზონ­ში ისევ ის და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი იყო. თბი­ლი­სის სა­ერ­თა­შო­რი­სო ტურ­ნირ­ზე გა­მარ­ჯ­ვე­ბის შემ­დეგ სი­ეტ­ლ­ში, "კე­თი­ლი ნე­ბის თა­მა­შებ­ზე" გა­ემ­გ­ზავ­რა და კვლავ და­ა­მარ­ცხა ბა­უმ­გარ­ტ­ნე­რი, შემ­დეგ კი ტო­კი­ო­ში მსოფ­ლი­ოს ჩემ­პი­ო­ნის მე­ო­რე ტი­ტუ­ლიც მო­ი­პო­ვა. ფი­ნალ­ში მი­სი მე­ტო­ქე ისევ ამე­რი­კელ­თა ჯი­ლა იყო და წო­ნის ლი­დე­რე­ბის ორ­თაბ­რ­ძო­ლა კვლავ ქარ­თ­ვე­ლის გა­მარ­ჯ­ვე­ბით დამ­თავ­რ­და. ეს და­ვით გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლის ბო­ლო დი­დი გა­მარ­ჯ­ვე­ბა იყო.

1991 წელს სა­ქარ­თ­ვე­ლომ და­მო­უ­კი­დებ­ლა­ბა გა­მო­აცხა­და და ეროვ­ნუ­ლი მოძ­რა­ო­ბის ლი­დე­რებ­მა ჩვენს ათ­ლე­ტებს სა­კავ­ში­რო ნაკ­რე­ბის შე­მად­გენ­ლო­ბა­ში ას­პა­რე­ზო­ბა აუკ­რ­ძა­ლეს.Aამის გა­მო ბევ­რ­მა სა­ერ­თოდ და­ა­ნე­ბა თა­ვი დიდ სპორტს, მათ შო­რის და­თო­მაც, ჩა­ის ფაბ­რი­კა­ში და­იწყო მუ­შა­ო­ბა. თუმ­ცა, შემ­დეგ სი­ტუ­ა­ცია შე­იც­ვა­ლა და და­მო­უ­კი­დე­ბელ სა­ხელ­მ­წი­ფო­თა თა­ნა­მე­გობ­რო­ბის (დსთ) გუნ­დის შე­მად­გენ­ლო­ბა­ში გა­დაწყ­და 1992 წლის ბარ­სე­ლო­ნის ოლიმ­პი­ურ თა­მა­შებ­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა. გო­ბე­ჯიშ­ვი­ლი უკ­ვე კარ­გა ხა­ნია არ ჭი­და­ობ­და და არც აპი­რებ­და ხა­ლი­ჩა­ზე გა­მოს­ვ­ლას, მაგ­რამ მე­გობ­რე­ბი შე­უჩ­ნ­დ­ნენ და სამ­კ­ვი­რი­ა­ნი ვარ­ჯი­შის შემ­დეგ გა­ჭირ­ვე­ბით, მაგ­რამ მა­ინც მო­ი­გი დსთ-ის ჩემ­პი­ო­ნა­ტი. თუმ­ცა ბარ­სე­ლო­ნი­სათ­ვის სრულ­ყო­ფი­ლად მომ­ზა­დე­ბა ვე­ღარ მო­ას­წ­რო და სა­ბო­ლო­ოდ ბრინ­ჯა­ოს მე­დალს დას­ჯერ­და.
"სულ ორი კვი­რის ვარ­ჯი­ში დაგ­ვაკ­ლ­და", - და­ნა­ნე­ბით თქვა ბარ­სე­ლო­ნის შემ­დეგ გუ­რამ სა­ღა­რა­ძემ. ოლიმ­პი­ა­დი­სათ­ვის ის კარ­გად არ იყო ნა­ვარ­ჯი­შე­ბი. თა­ვად და­თოს კი მი­აჩ­ნია, როცა ადა­მი­ა­ნი იბა­დე­ბა, თა­ვი­სი იღ­ბა­ლი იმ­თა­ვით­ვე დაჰ­ყ­ვე­ბა. არც ოლიმ­პი­უ­რი და მსოფ­ლი­ოს ორ­გ­ზის ჩემ­პი­ო­ნო­ბაა ური­გო, თუმ­ცა, ხუ­თი წუ­თით ად­რე წას­ვ­ლა ჯობს ხუ­თი წუ­თით დაგ­ვი­ა­ნე­ბა­სო.


ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ბუნებისგან ნაჩუქარი სილამაზის შემოსავლის წყაროდ ქცევა გადაწყვიტეს
თითოეული ადამიანის ცხოვრებაში არის ბედნიერი წამი, მოვლენა, რომელიც მას მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ახსოვს.
გარდაცვლილის ოჯახი დამნაშავის ლინჩის წესით გასამართლებას ითხოვს
ვი­ცით, რომ ადა­მი ხვდე­ბო­და უფალს, ესა­უბ­რე­ბო­და მას და ეს უდი­დეს სი­ხა­რულს ანი­ჭებ­და
"გამ­ძ­ლე­ო­ბა და ტემ­პი მე­ტო­ქე­ებ­ზე მე­ტი მქონ­და"
"სახ­ლი თი­ა­ნე­თის მთებ­ში მაქვს, ეზო სი­ო­ნის ტბას გა­დაჰ­ყუ­რებს.
"თუ ვინ­მეს ჩე­მი წა­მე­ბა სურს, ნი­ნო ჩხე­ი­ძის სიმ­ღე­რე­ბი ჩა­მირ­თოს"
ამ­ბო­ბენ, ახალ წელს რო­გორც შეხ­ვ­დე­ბი, ისე­თი წე­ლი გექ­ნე­ბაო.
კვირის სიახლეები
ექ­ს­კ­ლუ­ზი­უ­რი ქალ­თა ჰო­როს­კო­პი ანუ რა ელით ქა­ლებს 2018 წელს ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნის მი­ხედ­ვით
მე­გობ­რო­ბით დაწყე­ბუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა წლის ბო­ლოს შე­იძ­ლე­ბა ქორ­წი­ნე­ბის შან­სებ­ში გა­და­ი­ზარ­დოს
0 კომენტარი
მეუფე შიო - გამორჩეული მღვდელმსახური
როგორც საპატრიარქოში აცხადებენ, რამდენიმე დღეში წერილობით გაიწერება მისი უფლება-მოვალეობები
0 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
8 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
7 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
0 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
5 კომენტარი
ვინ არის გამოსახული ფოტოზე, რომელიც დღემდე ნატო ვაჩნაძე გვეგონა
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
18 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
 "შვი­ლი დღემ­დე არ მპა­ტი­ობს, რომ დე­და­სა და ქმარს სა­თა­ნა­დო ად­გი­ლი ვერ მი­ვუ­ჩი­ნე..."
"წი­თე­ლი" მემ­კ­ვიდ­რე­ო­ბა და და­კარ­გუ­ლი თა­ვი­სუფ­ლე­ბა
1 კომენტარი
უძლური ქმრისა და 18 წლის ცოლის დავა - 11 წლის ასაკში გათხოვილი გოგონას უცნაური თავგადასავალი

უმოწყალესო ხელმწიფევ, ვეკრ­ძალვი და ვიშიშვი თუ ვითარ გავბედო ესე ვითარი მოხსენება
3 კომენტარი
კეთილ სიცრუეში გაზრდილი ქალის ცრემლები
ვერ დავუშვებდი ორმეტრიანი ბიძის უხმოდ გასვენებას

0 კომენტარი