"მომავალ შეხვედრამდე, ალან რუთერ!"- როგორ აუსრულეს კალმახებმა სურვილი ინგლისელ სტუმარს
font-large font-small
"მომავალ შეხვედრამდე, ალან რუთერ!"- როგორ აუსრულეს კალმახებმა სურვილი ინგლისელ სტუმარს
ალანის ცხოვრებასა და საქართველში მოგზაურობაზე ფილმს რეჟისორი მაკა ბურდული იღებს

წინა კვირას ქართველებისგან შემდგარი ჯგუფი სამოგზაუროდ წალკის მუნიციპალიტეტში გავემგზავრეთ. გავამხელ, ეს ტური ჩემი ორგანიზებული გახლდათ.
მოგზაურებს შორის ინგლისის მოქალაქე ალან რუთერიც იყო. ის იმ დილით, გამთენიისას ჩამოფრინდა ლონდონიდან. ალანი 69 წლის გახლავთ და საქართველოში პირველად ჩამოვიდა.

ტრანსპორტთან მოგროვილებს გადმოგვხედა, სათითაოდ დაგვათვალიერა და პირველი, რაც თქვა - ქართველებს ძალიან ლამაზი ქალბატონები გყოლიათო... სტუმარი წინ, მძღოლის გვერდით დავსვით, პეიზაჟების სილამაზით რომ დამტკბარიყო და გზას გავუდექით.
გზადაგზა წამოიძახებდა ხოლმე, - "რა ლამაზია!" და ხელს ამა თუ იმ ადგილისკენ გაიშვერდა.
მგზავრებმა რამდენიმე ქართული სიმღერა შეასრულეს, გიტარის აკომპანემენტით და მელოდიასაც აჰყვა. "ქარი გიმღერის ნანასა" კი ჩუმად მოისმინა.
- ეს ძალიან სევდიანი სიმღერაა და ალბათ, სამშობლოზეა დაწერილი, - თქვა ბოლოს.
პირველი გაჩერება დაშბაშის ჩანჩქერი (ბუნების ძეგლი) იყო, რომელიც მდინარე ხრამის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1100-1500 მეტრზე მდებარეობს. ხეობის ირგვლივ არსებული ეკოსისტემები საკმაოდ ღარიბია მცენარეული საფრით, ხოლო კანიონში არსებულ ციცაბო ფერდობებზე შეფენილი მცენარეულობა, თვალწარმტაცი ჩანჩქერები, სრულიად განსხვავებულ მიკროლანდშაფტს ქმნის მისთვის დამახასიათებელი მიკროკლიმატით, თავისებური ფაუნით და ა.შ.
კანიონის სიგრძე 8 კმ-ს აღწევს.
დაშბაშის ხეობა ბუნებრივი მრა­ვალფეროვნებითა და ეფექტური პეიზაჟებით გამოირჩევა. ფერდობებზე მიწისქვეშა წყლების მრავალი გამოსასვლელი და ჩანჩქერია. არის როგორც ბუნებრივი, ისე ადამიანის მიერ გამოკვეთილი გამოქვაბულებიც.
ვინც ნამყოფია, იცის, როგორი რთული გზაა სოფლიდან ჩანჩქერამდე ფეხით გასავლელი. მეგონა, უცხოელი სტუმარი დაიღლებოდა, მაგრამ ინგლისელი მკვირცხლად მოაბიჯებდა.
გავიგე, რომ ის სამხედრო მოსამსახურე ყოფილა და ბევრი ჭირ-ვარამიც ჰქონია გადატანილი: ახლა დამსახურებულ პენსიაზე მყოფი, ქველმოქმედებით ვარ დაკავებულიო.
თურმე, ყოველ სამშაბათს ალან რუთერი ჩაის, ყავასა და ლანჩს დაატარებს ადგილობრივ უსახლკაროთა საქველმოქმედო ცენტრში, თავის მეგობართან, პენსიონერ მარჯორი ჩოლესთან ერთად. ისინი ეხმარებიან საქველმოქმედო ორგანიზაციას მთელი წლის განმავლობაში. ასევე, ქუჩაში ფულს აგროვებენ.
- ძალზე მნიშვნელოვანია, პენსიონერებს საშუალება მოგვეცეს, დავეხმაროთ სხვებს, რადგან ჩვენ თვითონ ვიღებთ უდიდეს დახმარებას, - ამბობს ალანი, - ეს არის შანსი, რომ უკან დავაბრუნოთ ჩვენთვის გაწეული სიკეთე.
პარასკეობით ალანი მოხალისედ მუშაობს იმ ხალხთან, ვისაც უნარ-ჩვევები შეზღუდული აქვს. ე.წ. პოეზიის კლასში მათ ლექსებს ასწავლის. ასევე, დადის ციხეში, მარ­ტოხელა პატიმრებთან. ასევე, ეხმარება ჯარისკაცებს პოსტტრავმული სტრესის დაძლევაში, გმირების რეაბილიტაციის ცენტრში.
- საქველმოქმედო საქმიანობა სიცოცხლის სურვილს მიღვიძებს. ბიბლიაც ხომ ასე ამბობს: უკეთესია გასცე, ვიდრე მიიღო.
ალანი გატაცებულია თიხის ჭურჭლის დამზადებითაც. ის საკუთარი დიზაინით ქმნის ვაზებს, დოქებს, შემდეგ მათ ყიდის და ამ ფულს ქველმოქმედებაში ხარჯავს.
ბერთას მონასტერმა მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა. მონასტერში არის მცირე ზომის ბაზილიკური ტაძარი და ტაძრის ქვემოდან აღმოცენებულია უხრწნელი წყალი, მასში კი ბინადრობენ კალმახები, რომლებიც თავისი არაბუნებრივი საქციელით ყურადღებას იპყრობენ. ისინი მხოლოდ გამორჩეულ ადამიანს აძლევენ მოფერების საშუალებას.
ამ აუზში მრავალი ადამიანი განიბანება განკურნების მიზნით, მაგრამ თევზები აუზს არ ტოვებენ. წინათ აქ ორი კალმახი იყო, - ვასილი და ვასილისა, ახლა კი მათი შთამომავლები გახლავან. ბერებს 2008 და 2011 წელს მომხდარი საოცარი შემთხვევები ახსოვთ: ვასილი და ვასილისა საეკლესიო დღესასწაულზე, აუზის კედელზე თავს ახლიდნენ და ისე დაიხოცნენ. თევზები იერარქიას იცავენ. ვასილის მაგივრად, წინამძღოლის ადგილი ერთ-ერთმა თევზმა დაიკავა. გადმოცემის თანახმად, უხსოვარი დროიდან ეს კალმახები მხოლოდ წითელ პარასკევს კვდებიან... GzaPress
ამბობენ, ყოველი ადამიანი განსაკუთრებულ სიმსუბუქესა და სულიერ სიმშვიდეს განიცდის წყალში განბანვის დროს. ამ წმინდა მონასტერში მრავალი ადამიანი მოდის რწმენით და ძალიან ბევრი განკურნებულა სხვადასხვა დაავადებისგან.
ჩვენი ჯგუფის თითქმის ყველა წევრმა მოინდომა აუზში ჩასვლა. მათ არც ალანი ჩამორჩა და ცოტა ხანში კვართით გამოგვეცხადა (იქვე იყიდება (ქირავდება) კვართები, რომლითაც აუზში განიბანებიან).
მიუხედავად იმისა, რომ ის მართლმადიდებელი არ გახლავთ, დიდი მონდომებით იწერდა პირჯვარს და უფალს თავის სურვილებს უმხელდა. შემდეგ ჯგუფის ყველა წევრისთვის საჩუქრად ხატები შეიძინა.
ბერები მონასტერში ამოყვანილი ყველითა და პურით გაგვიმასპინ­ძლდნენ და გეზი ფოკის მონასტრისკენ ავიღეთ.
გზაში გაწვიმდა.
- ნეტავ, ცისარტყელა არ იქნება? - იკითხა ალანმა და 2 წუთში ცაზე ულამაზესი ცისარტყელა გა­და­იჭიმა: - ეს სურვილი კალმახებმა ამისრულეს, - გვითხრა გახარებულმა.
ფოკას წმინდა ნინოს დედათა მონასტერში, რომელიც სამცხე-ჯავახეთში 1992 წელს გაიხსნა, იღუმენია ელისაბედის წინამძღოლობით ხუთი მონაზონი და ერთი მორჩილი ცხოვრობს. დედები აქ ევროპული ყაიდის ქართულ ყველს, თაფლს და სხვა პროდუქტებს ამზადებენ. ისინი ტიხრულ მინანქარსა და მოზაიკაზეც მუშაობენ. ფოკას წმინდა ნინოს დედათა მონასტერში ცხოვრების პირველ ათ წელს დედები არსებობას უწოდებენ. 1988 წელს ჯავახეთში მოგზაურობისას, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა სოფელში მე-11 საუკუნის ბაზილიკის გვერდით სახლი შეიძინა. 1992 წელს, მონასტრის წინამძღვარი, იღუმენია ელისაბედი, ორ მორჩილთან ერთად ფოკაში ჩავიდა და პატრიარქის სახლში სამონასტრო ცხოვრება იქ უნებართვოდ შესახლებულ სომეხ ოჯახთან ერთად, ფარდით გადატიხრულ სივრცეში დაიწყო.
ფოკაში მონასტრის დაარსებას ადგილობრივი მოსახლეობა სიფრთხილით შეხვდა, მაგრამ მონასტრები გაძლიერდნენ, დამკვიდრდნენ და აქაურობის განუყოფელ ნაწილად იქცნენ.
იმ წმინდა ადგილს, სადაც წმინდა ნინომ პირველად ფეხი დაადგა საქართველოში და ხილვა ჰქონდა, ფოკა ეწოდა. იგი ზემო ჯავახეთში, საქართველოს ყველაზე დიდი ტბის - ფარავნის პირას მდებარეობს. მისი ჰავა მეტად მკაცრი და სუსხიანია. ზამთარში ყინვა -37 გრადუსამდეა, საშუალო ტემპერატურა კი -20 გრადუსია. კლიმატური პირობების გამო მონასტერი ექვსი თვის განმავლობაში - ნოემბრიდან მაისამდე სრულიად მოწყვეტილია გარე სამყაროს.
საქართველოში წმინდა ნინოს მოღვაწეობისა და მიცვალების ადგილებში ოდითგანვე არსებობდა მონასტრები, ხოლო მისი შემოსვლის ადგილი ულოცველად იყო მიტოვებული. ამიტომ, უწმინდესის ლოცვა-კურთხევით, 1989 წელს დაარსდა ფოკის წმინდა ნინოს მამათა, ხოლო 1992 წელს, ფოკის წმინდა ნინოს დედათა მონასტერი. აქვე დაარსდა სოფელ ფოკის საკვირაო სკოლა, სამინანქრო სახელოსნო და ყველის მცირე ქარხანა, სადაც ძველი ჯავახური ტრა­დიციით, თექვსმეტი სა­ხეობის ყველი მზადდება.
ალანმა ყველა კუ­თხე-კუნჭული მოიარა და თივის ზვინთან ფოტოებიც უხვად გადაიღო. ყველაზე მეტად კი ბანიანი სახლებით აღფრთოვანდა.
უკანა გზაზე გულიანად იმღერა ინგლისური სიმღერები, რასაც ჩვენი აპლოდისმენტები მოჰყვა. ალანის ცხოვრებასა და საქართველში მოგზაურობაზე ფილმს რეჟისორი მაკა ბურდული იღებს. დაგეგმილია ამ ფილმის ინგლისში ჩვენებაც.
ალანს ჯერ კიდევ წინ აქვს საქართველოს მონახულების ბედნიერება. იმედია, აქედან ისეთივე კარგი შთაბეჭდილებებით წავა, როგორიც მისი საქართველოში ყოფნის პირველი დღე იყო. ჩვენთან ერთად მწვადიც შეწვა. ბოლოს ყველას თვალცრემლიანი გამოგვემშვიდობა და შეგვპირდა, რომ აუცილებლად გვეწვევა კიდევ.
მომავალ შეხვედრამდე, ალან რუთერ!


მარი ჯაფარიძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
სა­ხა­რე­ბა­ში არის მო­ნაკ­ვე­თი, სა­დაც სა­დუ­კე­ველ­ნი მაცხო­ვარს შე­კითხ­ვებს უს­ვა­მენ მკვდრე­თით აღ­დ­გო­მის შე­სა­ხებ... ამ­ჯე­რად სა­ხა­რე­ბის ამ მო­ნაკ­ვეთ­ზე ვი­სა­უბ­რებთ...
"უც­ნა­უ­რი თვი­სე­ბაა თუ ჰო­ბი, არ ვი­ცი, პა­ტა­რა ბავ­შ­ვებს ცა­ლი ფე­ხით ვი­ჭერ"
მან შეძ­ლო ყო­ფი­ლი­ყო იმ ასა­კის სი­დო­ნია, რო­მე­ლიც ნა­წარ­მო­ებ­შია, ანუ 26 წლის
"ოპერის სცენაზე ჩემი გამოსვლა ჯანსუღ კახიძემ ბიჭის დაბადებას შეადარა"
"გადამყიდველები მოდიან და ერთ ლარად მოგვეციო, გვეუბნებიან. აბა, მე რიღასთვინ ვიწვალო, მოხალისე ვარ?"
საქართველოს ჯანსუღ ჩარკვიანი გარდაეცვალა
რი­გი­თი ჯა­რის­კა­ცის რე­ჟიმ­ში არას­დ­როს უცხოვ­რია. ჯერ მხატ­ვა­რი იყო, შემ­დეგ - მო­ცეკ­ვა­ვე.
"პრემიერის მეორე დღესვე 17 აღფრთოვანებული შინაარსის რეცენზია დაიწერა"
ეს არის ქუ­ჩა, რო­მე­ლიც შარ­დენს მო­გა­გო­ნებთ, თუმ­ცა გა­ცი­ლე­ბით დი­დია
ქსე­ლი აქვს გაბ­მუ­ლი, რო­მელ­საც სა­ში­ნე­ლი სუ­ნი აქვს
კვირის სიახლეები
ვის ელო­დე­ბა წინ "ტკბი­ლი ნო­ემ­ბე­რი" - სა­სიყ­ვა­რუ­ლო პროგ­ნო­ზი ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნე­ბის­თ­ვის
შე­მოდ­გო­მა ჯა­დოს­ნუ­რი პე­რი­ო­დია და ბევ­რის­თ­ვის ახა­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბის დაწყე­ბის პერ­ს­პექ­ტი­ვას­თან ასო­ცირ­დე­ბა.
1 კომენტარი
"ლაიქ-შეარს" იმდენი დრო უნდა, ჩემმა მზემ, რომ ამდენი აღარ მცალია" - "არქაულ-თანამედროვედ" მოსაუბრე ჩოხოსანი
მე სიყვარულს წარსულში არ მოვიხსენიებ. თუ გიყვარს, სიკვდილამდე უნდა გიყვარდეს
4 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
8 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
8 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
0 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
7 კომენტარი
ვინ არის გამოსახული ფოტოზე, რომელიც დღემდე ნატო ვაჩნაძე გვეგონა
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
21 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.