"სტივენ ტაილერი გაგიჟდა, ისე მოეწონა ჩვენი სიმღერა"
font-large font-small
"სტივენ ტაილერი გაგიჟდა, ისე მოეწონა ჩვენი სიმღერა"
ძალიან დაინტერესდა ფანდურით და მისი ხმიანობითაც მოიხიბლა

მასზე ამბობენ: ფანდურს კი არ უკრავს, ალაპარაკებსო, რაშიც ყველა დარწმუნდება, ვინც მის შესრულებას მოისმენს. ბეჟან წინწალაშვილი მუსიკოსია. რამდენიმე წლის წინ სტუდია "ქართველო" დააფუძნა და მომავალ თაობას ხალხურ საკრავებზე დაკვრასა და სიმღერას შეასწავლის. შეგახსენებთ, ეს ის ბიჭია, ვინც თავის რჩეულთან ერთად, ახლახან ჯვარი მყინვარწვერზე, ზღვის დონიდან 4000 მეტრზე მდებარე გერგეტის ტაძარში დაიწერა.


- როდის დაინტერესდი ხალხური შემოქმედებით და რა გზა გაიარე დღემდე?
- ბავშვობიდან ძალიან მომწონდა ქართული ხალხური სიმღერა. მახსოვს, ერთხელ რუსთავის თეატრში მოვუსმინე რომელიღაც ტრიოს, სახელი აღარ მახსოვს, ჩოხები ეცვათ და ამან ისეთი დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე, რომ ავიკვიატე: მეც მინდა, ასეთი ჩოხა ჩავიცვა და ასე ვიმღერო-მეთქი. ჩოხაც ჩავიცვი, ვუკრავ და ვმღერი კიდეც (იცინის). 10 წლის ვიყავი, როდესაც სკოლაში ხალხური საკრავებისა და სიმღერის შემსწავლელი წრე გაიხსნა და როდესაც სწავლის სურვილი გამოვთქვი, მშობლები სიხარულით დამთანხმდნენ. დედაც და მამაც მუსიკალურები არიან, მღერიან, უკრავენ კიდეც ფორტეპიანოზე, მამა - აკორდეონზეც. ჩემი ძმაც ანსამბლ "ქართველოს" წევრია, მღერის და დასარტყამ ინსტრუმენტებზე უკრავს. როგორც ჩანს, ოჯახიდან მოგვდევს სიმღერის სიყვარული. ჩემი პირველი პედაგოგი თეა ჯამრიშვილი იყო. მოკლედ, დაწყებითი მუსიკალური განათლება რუსთავში მივიღე, ხალხური საკრავების განხრით - ფოლკლორის სკოლა ერქვა მაშინ, მამუკა გულაღაშვილი იყო გუნდის მასწავლებელი, ხოლო გოგი ქუთათელაძე - ფანდურის, შემდეგ მეორე მუსიკალურ სკოლაში თამარ ზარქუასთან დავდიოდი. ყველა მათგანისგან საუკეთესო რამ ავიღე და დღეს თუკი რაიმე შევძელი და თუ მიცნობენ, როგორც შემსრულებელს, ეს თითოეული მათგანისა და ჩემი შრომის დამსახურებაა. თუ თვითონაც არ ხარ მოწადინებული, რომ მეტს მიაღწიო, მხოლოდ პედაგოგი ვერ გაქცევს პროფესიონალ და წარმატებულ მუსიკოსად.

- სკოლის დამთავრების შემდეგ ტექნიკურ უნივერსიტეტში ჩაგიბარებია ბიზნეს-ადმინისტრირების ფაკულტეტზე. რატომ?

- ჩემი მაშინდელი არჩევანი არანაირ კავშირში არ არის ჩემს ახლანდელ საქმიანობასთან, მაგრამ ვიცოდი, რომ ამ უნივერსიტეტში მუსიკალური კუთხით ბევრი აქტივობა იყო და ამით მოვიხიბლე. პირველსავე კურსზე დავინტერესდი, თუ რისი გაკეთება შეიძლებოდა და მალევე გადაწყდა, რომ უნივერსიტეტში უნდა ჩამოყალიბებულიყო ახალი ანსამბლი და ეს საქმე მე გადმომაბარეს. ასე შეიქმნა "ქართველო". დროთა განმავლობაში ანსამბლმა ბევრი სახეცვლილება განიცადა შემადგენლობის მხრივაც და ჟანრობრივადაც. თავდაპირველად უფრო ხალხური მიმართულება გვქონდა, მერე ნელ-ნელა დავამატეთ სხვადასხვა არაქართული ინსტრუმენტიც. ასე მოვედით აქამდე. დღესდღეობით ჯგუფში ექვსნი ვართ, უკვე განვახორციელეთ რამდენიმე საინტერესო პროექტი და სამომავლოდაც კარგი გეგმები გვაქვს. პირადად მე, ვუკრავ ფანდურზე, ჩონგურზე, სალამურზე, ჭუნირზე, ბასფანდურზე, ჭიბონზე, ასევე, გიტარაზე, ფორტეპიანოსა და დასარტყამ ინსტრუმენტებზე. ბასგიტარაზეც ვახერხებ რაღაცას, როცა მჭირდება.

- მოკლედ, მთელი ანსამბლი შენ ყოფილხარ. პირველად როდის გაგიცნოთ ფართო საზოგადოებამ?

- 2012 წელს სატელევიზიო პროექტ "ნიჭიერში" ვმონაწილეობდით - რაჭული ვიმღერეთ. ნახევარფინალში შევასრულეთ გარეკახური საჭიდაო, მაგრამ ფინალში ვეღარ გადავედით. მაშინ გაიცნო ფართო საზოგადოებამ ჩვენი ანსამბლი, ხოლო როგორც სოლო შემსრულებელი ფანდურზე - "ნიჭიერის" შემდეგ, როდესაც გადავიღეთ რამდენიმე ვიდეო და Yოუთუბე-ზე ავტვირთეთ, ამას დიდი გამოხმაურება და მოწონება მოჰყვა. ერთხანს თითქოს გაქრა ხალხური სიმღერებისა და საკრავების მიმართ ინტერესი, შემდეგ კი, როდესაც მთის სიმღერები წამოვიდა, მოჭარბებულადაც კი იგრძნობდი ამ სიყვარულს. რა თქმა უნდა, ამაში დიდი წვლილი მიუძღვის თეოს (მომღერალი თეონა ქუმსიაშვილი. - ავტ.). ის უცებ შეიყვარა ხალხმა და ბევრს გაუჩინა სურვილი, შეესწავლა ფანდურზე დაკვრა და სიმღერა. დღესაც ბევრი მოსწავლე მთხოვს თეონას სიმღერების შესრულებას.

- ახლა შენს სტუდიაზე, სამომავლო გეგმებსა და პროექტებზეც მითხარი რამე...

- მოსწავლეები ჯერ კიდევ ძალიან ადრე მყავდა. ჩემი საქმე მომწონდა, თანაც - ეს ჩემთვის შემოსავლის წყარო იყო საკმაოდ ახალგაზრდა ასაკში. მერე და მერე გაჩნდა იდეა, სტუდია გამეკეთებინა. უნივერსიტეტიდან გადმოვიყვანე ჩემი მოსწავლეებიც და ჯგუფიც, კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტის გოგონების ანსამბლსაც აქ ვამეცადინებ. შევასწავლი სიმღერას, გალობას, ფანდურზე, სალამურზე, ბასფანდურსა და გიტარაზე დაკვრას, გამორჩეულად ნიჭიერი მოსწავლეები ანსამბლის მეორე თაობის შემადგენლობაში ჩაირიცხებიან. შარშან დავასრულე ხმის ჩამწერ სტუდიაში მუშაობაც და სიმღერის აუდიოვერსიებსაც აქვე ჩავწერთ.

- აუცილებლად უნდა გკითხო ლეგენდარულ Aეროსმიტჰ-თან შეხვედრის შესახებ.

- "ჯეო ფოლკ ტური" არის კომპანია, რომელიც ახორციელებს ტურისტულ მუსიკალურ პროექტებს. რამდენიმე წარმატებულ პროექტში მეც ვმონაწილეობდი. Aეროსმიტჰ-ის ერთი სიმღერა - დრეამ ონ ჯეო ფოლკმა განსხვავებული ინტერპრეტაციითა და ქართული მრავალხმიანობით ჩაწერა, კლიპიც გადაიღო ჩHჩHX პროდუცტიონ-ის დახმარებით და ინტერნეტში აიტვირთა. ეს ვიდეო მოკლე დროში ძალიან პოპულარული გახდა და თვითონ როკ-ჯგუფის წევრებმა გააზიარეს თავიანთ "ფეისბუკ"-გვერდზე. ამის შემდეგ არაერთ ქვეყანაში კიდევ უფრო პოპულარული გახდა ჩვენი ქავერი და ბევრი მოწონება ჰქონდა. როდესაც საქართველოში ამ ლეგენდარული ჯგუფის კონცერტი დაიგეგმა, ჯგუფის პროდიუსერებმა გამოთქვეს ჩვენთან შეხვედრის სურვილი, რამაც ძალიან გაგვახარა. "ბლექ სი არენაზე" კონცერტის შემდეგ პირადად შევხვდით ჯგუფის სოლისტს - სტივენ ტაილერს და მოვასმენინეთ იგივე სიმღერა ცოცხალი შესრულებით. სტივენ ტაილერი გაგიჟდა, ისე მოეწონა სიმღერა. ძალიან დაინტერესდა ასევე, ქართული ხალხური საკრავით: ფანდურით და მისი ხმიანობითაც მოიხიბლა. სტივენს გადავეცით საჩუქრები, გადავიღეთ სამახსოვრო ფოტოები და ვიდეო. ამის ბედნიერება ძალიან ცოტას თუ აქვს. ვფიქრობ, გაგვიმართლა... დიდხანს გვექნება საამაყოდ, რომ უშუალო ურთიერთობა გვქონდა ისეთ ლეგენდარულ ამერიკულ ჯგუფთან, როგორიცაა "აეროსმიტი". სამომავლოდაც არაერთი საინტერესო გეგმა გვაქვს, თუმცა ამაზე ჯერ არ ვლაპარაკობთ. პირველ რიგში, მინდა დავასრულო მუშაობა სიმღერაზე, რომელიც მე დავწერე ნანა მეფარიშვილის ულამაზეს ლექსზე და რომლის კლიპშიც მინდა, ჩემი ჯვრისწერის კადრები გამოვიყენო. ვფიქრობ, საინტერესო უნდა გამოვიდეს. ამ სიმღერის შესრულება მინდოდა ჯვრისწერის დროს, მაგრამ ვეღარ მოვასწარი.

ნინო ჯავახიშვილი
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
სა­ხა­რე­ბა­ში არის მო­ნაკ­ვე­თი, სა­დაც სა­დუ­კე­ველ­ნი მაცხო­ვარს შე­კითხ­ვებს უს­ვა­მენ მკვდრე­თით აღ­დ­გო­მის შე­სა­ხებ... ამ­ჯე­რად სა­ხა­რე­ბის ამ მო­ნაკ­ვეთ­ზე ვი­სა­უბ­რებთ...
"უც­ნა­უ­რი თვი­სე­ბაა თუ ჰო­ბი, არ ვი­ცი, პა­ტა­რა ბავ­შ­ვებს ცა­ლი ფე­ხით ვი­ჭერ"
მან შეძ­ლო ყო­ფი­ლი­ყო იმ ასა­კის სი­დო­ნია, რო­მე­ლიც ნა­წარ­მო­ებ­შია, ანუ 26 წლის
"ოპერის სცენაზე ჩემი გამოსვლა ჯანსუღ კახიძემ ბიჭის დაბადებას შეადარა"
"გადამყიდველები მოდიან და ერთ ლარად მოგვეციო, გვეუბნებიან. აბა, მე რიღასთვინ ვიწვალო, მოხალისე ვარ?"
საქართველოს ჯანსუღ ჩარკვიანი გარდაეცვალა
რი­გი­თი ჯა­რის­კა­ცის რე­ჟიმ­ში არას­დ­როს უცხოვ­რია. ჯერ მხატ­ვა­რი იყო, შემ­დეგ - მო­ცეკ­ვა­ვე.
"პრემიერის მეორე დღესვე 17 აღფრთოვანებული შინაარსის რეცენზია დაიწერა"
ეს არის ქუ­ჩა, რო­მე­ლიც შარ­დენს მო­გა­გო­ნებთ, თუმ­ცა გა­ცი­ლე­ბით დი­დია
ქსე­ლი აქვს გაბ­მუ­ლი, რო­მელ­საც სა­ში­ნე­ლი სუ­ნი აქვს
კვირის სიახლეები
ვის ელო­დე­ბა წინ "ტკბი­ლი ნო­ემ­ბე­რი" - სა­სიყ­ვა­რუ­ლო პროგ­ნო­ზი ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნე­ბის­თ­ვის
შე­მოდ­გო­მა ჯა­დოს­ნუ­რი პე­რი­ო­დია და ბევ­რის­თ­ვის ახა­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბის დაწყე­ბის პერ­ს­პექ­ტი­ვას­თან ასო­ცირ­დე­ბა.
1 კომენტარი
"ლაიქ-შეარს" იმდენი დრო უნდა, ჩემმა მზემ, რომ ამდენი აღარ მცალია" - "არქაულ-თანამედროვედ" მოსაუბრე ჩოხოსანი
მე სიყვარულს წარსულში არ მოვიხსენიებ. თუ გიყვარს, სიკვდილამდე უნდა გიყვარდეს
4 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
8 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
8 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
0 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
7 კომენტარი
ვინ არის გამოსახული ფოტოზე, რომელიც დღემდე ნატო ვაჩნაძე გვეგონა
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
21 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.