ნა­თია ინა­ძის წარ­მა­ტე­ბის ფორ­მუ­ლა
font-large font-small
ნა­თია ინა­ძის წარ­მა­ტე­ბის ფორ­მუ­ლა
ამ­ჟა­მად ბი­ო­ქი­მი­ის ფა­კულ­ტეტ­ზე სწავ­ლობს, სა­კუ­თარ წარ­მა­ტე­ბას კი ოჯა­ხის დამ­სა­ხუ­რე­ბად მი­იჩ­ნევს.

ნა­თია ინა­ძე ის სტუ­დენ­ტია, რო­მელ­მაც ეროვ­ნულ გა­მოც­დებ­ში სა­უ­კე­თე­სო შე­დე­გი აჩ­ვე­ნა, მა­ღა­ლი ქუ­ლე­ბი და­აგ­რო­ვა და სა­ხელ­მ­წი­ფოს 100%-იანი და­ფი­ნან­სე­ბით სან-დი­ე­გოს სა­ხე­ლო­ბის უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში მოხ­ვ­და. ის ამ­ჟა­მად ბი­ო­ქი­მი­ის ფა­კულ­ტეტ­ზე სწავ­ლობს, სა­კუ­თარ წარ­მა­ტე­ბას კი ოჯა­ხის დამ­სა­ხუ­რე­ბად მი­იჩ­ნევს.

- წიგ­ნე­ბის კითხ­ვა რომ მიყ­ვარს, ეს ოჯა­ხის დამ­სა­ხუ­რე­ბაა. მუც­ლად ყოფ­ნის პე­რი­ოდ­ში, თურ­მე დე­და გა­ლაკ­ტი­ო­ნის ლექ­სებს მი­კითხავ­და. ჩვი­ლო­ბის ასაკ­ში, რო­ცა ავ­ტირ­დე­ბო­დი, გა­ლაკ­ტი­ო­ნის ლექ­სე­ბით მამ­შ­ვი­დებ­და. ახ­ლა მე­უბ­ნე­ბა, მის პო­ე­ზი­ას ისე­თი მე­ლო­დია აქვს, შენ და შე­ნი დაც წამ­ში ჩუმ­დე­ბო­დი­თო. წიგ­ნე­ბის სიყ­ვა­რუ­ლი მშობ­ლე­ბის­გან გე­ნე­ტი­კუ­რად გად­მო­მე­ცა. ორი­ვე­ნი ძა­ლი­ან გა­ნათ­ლე­ბუ­ლე­ბი არი­ან. ჩე­მი დაც სტუ­დენ­ტია და ისიც 100%-იანი და­ფი­ნან­სე­ბით სწავ­ლობს.
ფო­თის მე-15 სა­ჯა­რო სკო­ლა და­ვამ­თავ­რე. ეს სკო­ლა უმაღ­ლეს სას­წავ­ლებ­ლებ­ში ჩამ­ბა­რე­ბელ­თა და მო­პო­ვე­ბუ­ლი გრან­ტე­ბის მი­ხედ­ვით, ერთ-ერ­თი ძლი­ე­რი სკო­ლაა არა მხო­ლოდ ამ ქა­ლაქ­ში, არა­მედ - სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში. ეს, უპირ­ვე­ლეს ყოვ­ლი­სა, დი­რექ­ტო­რი­სა და პე­და­გო­გე­ბის დამ­სა­ხუ­რე­ბაა. ყო­ველ­თ­ვის კარ­გი სა­მე­გობ­რო წრე მყავ­და, ერ­თ­მა­ნეთს ხელს ვუწყობ­დით, კარ­გად რომ გვეს­წავ­ლა. შრო­მა ყო­ველ­თ­ვის ამარ­თ­ლებს. ბუ­ნებ­რი­ვია, ამ შე­დეგს ვე­ლო­დი. XII კლას­ში რომ გა­და­ვე­დი, ამე­რი­კა­ში წა­ვე­დი და ამის გა­მო აკა­დე­მი­უ­რი ავი­ღე. იქი­დან რომ დავ­ბ­რუნ­დი, ძა­ლი­ან მე­ში­ნო­და, თავს რამ­დე­ნად გა­ვარ­თ­მევ­დი. მე­გო­ნა, ბევ­რი რამ და­ვიწყე­ბუ­ლი მქონ­და, აღა­რა­ფე­რი მახ­სოვ­და. ძა­ლი­ან და­ძა­ბუ­ლი წე­ლი მქონ­და, მაგ­რამ სა­ინ­ტე­რე­სო. ბევრ პრო­ექ­ტ­ში ვმო­ნა­წი­ლე­ობ­დი. იყო ასე­თი პრო­ექ­ტი: "მე და კონ­ს­ტი­ტუ­ცი­ა", რო­მე­ლიც სა­ქარ­თ­ვე­ლოს მას­შ­ტა­ბით პრე­ზი­დენ­ტის მხარ­და­ჭე­რით ტარ­დე­ბა. ოთხ­მა გა­ვი­მარ­ჯ­ვეთ და ერ­თი კვი­რით და­სას­ვე­ნებ­ლად ბრი­უ­სელ­ში ვი­ყა­ვით, ნა­ტოს შტაბ­ბი­ნა და ევ­რო­პარ­ლა­მენ­ტის შე­ნო­ბა მო­ვი­ნა­ხუ­ლეთ.
ამე­რი­კა­ში კი "მო­მა­ვალ ლი­დერ­თა გაც­ვ­ლი­თი პროგ­რა­მის" ფარ­გ­ლებ­ში ვიმ­ყო­ფე­ბო­დი. ყო­ველ­წ­ლი­უ­რად და­ახ­ლო­ე­ბით 70 ბავშვს არ­ჩე­ვენ და სხვა­დას­ხ­ვა შტატ­ში ერ­თი წლით საცხოვ­რებ­ლად უშ­ვე­ბენ. მეც ასე წა­ვე­დი, იქ მას­პინ­ძე­ლი ოჯა­ხი დამ­ხ­ვ­და, იქა­ურ სკო­ლა­ში ვსწავ­ლობ­დი და ა.შ.
ამე­რი­კა­ში ყოფ­ნი­სას მი­ვი­ღე გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბა, მო­მა­ვალ პრო­ფე­სი­ად ბი­ოქი­მია ამერ­ჩია. მა­ნამ­დე გა­მოკ­ვე­თი­ლი ინ­ტე­რე­სი არას­დ­როს მქო­ნია. სულ მე­გო­ნა, რომ მო­მა­ვალ­ში ჰუ­მა­ნი­ტა­რუ­ლი გან­ხ­რით წა­ვი­დო­დი. ახ­ლა სან-დი­ე­გოს უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ვსწავ­ლობ. ამე­რი­კა­ში ყოფ­ნი­სას, გა­უ­აზ­რებ­ლად ავირ­ჩიე სა­გა­ნი ბი­ო­ლო­გია, რო­მელ­შიც არა სას­კო­ლო, არა­მედ უფ­რო მა­ღალ დო­ნე­ზე უნ­და მეს­წავ­ლა. სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში თე­ო­რი­უ­ლი ცოდ­ნის მიღ­მა მეც­ნი­ე­რე­ბას­თან შე­ხე­ბა არას­დ­როს მქო­ნია. იქ დიდ ყუ­რადღე­ბას უთ­მო­ბენ პრაქ­ტი­კას. სწო­რედ ამ პრაქ­ტი­კუ­ლი სა­მუ­შა­ო­ე­ბის დროს აღ­მო­ვა­ჩი­ნე, რომ ამ საგ­ნის მი­მართ დი­დი ინ­ტე­რე­სი მქო­ნია. ლა­ბო­რა­ტო­რი­ა­ში მუ­შა­ო­ბამ და ექ­ს­პე­რი­მენ­ტებ­მა ძა­ლი­ან გა­მი­ტა­ცა.
მწერ­ლო­ბა­ში ჩე­მი საყ­ვა­რე­ლი ავ­ტო­რი დო­ჩა­ნაშ­ვი­ლია - სევ­დი­ა­ნად წერს და ეს სევ­და ჩემ­თ­ვის ძალ­ზე ახ­ლო­ბე­ლია.
დი­დი სი­ა­მოვ­ნე­ბით ვი­მე­გობ­რებ­დი დო­ჩა­ნაშ­ვი­ლის დო­მე­ნი­კოს­თან. ეს არის პი­როვ­ნე­ბა, რო­მე­ლიც ძა­ლი­ან გულ­წ­რ­ფე­ლი, ალა­ლი და დაბ­ნე­უ­ლია. ის ხში­რად ხვდე­ბა სი­ტუ­ა­ცი­ა­ში, რო­ცა მის გულ­წ­რ­ფე­ლო­ბას ბო­რო­ტად იყე­ნე­ბენ. ვი­მე­გობ­რებ­დი, რომ დავ­ხ­მა­რე­ბო­დი. მის­გა­ნაც ბევრ რა­მეს ვის­წავ­ლი­დი.
მა­მა­კა­ცი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი­დან რო­მე­ლი შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და? ალ­ბათ მუშ­კე­ტე­რე­ბი­დან ერთ-ერ­თი. უფ­რო ათო­სი. ახ­ლა­ხან სა­ლო­მე ბე­ნი­ძის "ქა­ლა­ქი წყალ­ზე" აღ­მო­ვა­ჩი­ნე. ნა­წარ­მო­ებ­ში რამ­დე­ნი­მე ქა­ლის ამ­ბა­ვია მოთხ­რო­ბი­ლი, ეს ამ­ბე­ბი ერ­თ­მა­ნეთს უკავ­შირ­დე­ბა და კვან­ძის გახ­ს­ნა ბო­ლო თავ­ში ხდე­ბა. რო­დე­საც ამ ნა­წარ­მო­ებს ვკითხუ­ლობ­დი, მე­გო­ნა, ჩემ­ზე წერ­და. გან­სა­კუთ­რე­ბით ერ­თი ქა­ლია ახ­ლო­ბე­ლი, მა­რია ჰქვია. რო­ცა ვკითხუ­ლობ­დი, მქონ­და გან­ც­და, რომ ჩვენ ერ­თ­მა­ნეთს ხა­სი­ა­თით ვგა­ვართ.

- რას უწო­და ლე­ნინ­მა 1905 წელს - "გა­ზე­თი ქა­ღალ­დი­სა და დის­ტან­ცი­ის გა­რე­შე"?
- ტე­ლე­ვი­ზი­ას?
- ცდე­ბი.
- აბა, რა­დი­ო­მა­უწყებ­ლო­ბას?
- დი­ახ. ვინ არის ავ­ტო­რი ლექ­სი­სა - "გო­გოვ, გნა­ხე ფეხ­შიშ­ვე­ლი"?
- ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლა. ამ მომ­ღერ­ლე­ბი­დან რო­მელ­ზე ჰქონ­დათ ეჭ­ვი, რომ მა­ფი­ას­თან იყო და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი? ლუი არ­მ­ს­ტ­რონ­გ­ზე, ფრენკ სი­ნატ­რა­ზე, ელ­ვის პრეს­ლი­ზე თუ რეი ჩარ­ლ­ზ­ზე?
- ფრენკ სი­ნატ­რა­ზე.
- რო­მე­ლი კომ­პო­ზი­ტო­რის მუ­სი­კა და­ე­დო სა­ფუძ­ვ­ლად სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ჰიმნს?
- ფა­ლი­აშ­ვი­ლის.
- X სა­უ­კუ­ნე­ში ბი­ზან­ტი­ის იმ­პე­რა­ტორ­მა დახ­მა­რე­ბის­თ­ვის და­ვით კუ­რა­პა­ლატს მი­მარ­თა. ვინ მე­თა­უ­რობ­და ბი­ზან­ტი­ა­ში გაგ­ზავ­ნილ ჯარს?
- თორ­ნი­კე ერის­თა­ვი.
- "შეშ­ლი­ლი ქა­რი კვლავ მე­და­ვე­ბა აფ­რი­ა­ლე­ბას შე­ნი კა­ბი­სას.../ ნუ­თუ არ­სე­ბობს, რომ მე და­ვე­ბა,/ ნუ­თუ გა­ი­ტანს ქა­რი თა­ვი­სას?/ სუ­ლე­ლი სეტყ­ვა ჰყრის მარ­გა­ლი­ტებს,/ რომ და­გამ­შ­ვე­ნოს ცი­ვი მძი­ვე­ბით,/ შემ­თ­ვ­რა­ლი მთვა­რე თვალს არ გა­რი­დებს/ გა­და­რე­უ­ლა შე­ნი წვი­ვე­ბით./ წვი­მა თავ­ნე­ბა პირ­სა­ხეს დაგ­ბანს,/ მო­გი­ა­ლერ­სებს სვე­ლი ხე­ლე­ბით/ და შე­ეც­დე­ბა ზე­ცა შენს დაბ­მას, ოც­ნე­ბის მსგავ­სი მარ­გა­ლი­ტე­ბით,/ მაგ­რამ უქ­მეა მა­თი ხარ­ჯე­ბი/ ვი­ცი, რომ მა­ინც ჩემ­თან დარ­ჩე­ბი". და­ა­სა­ხე­ლე ამ ლექ­სის ავ­ტო­რი.
- არ ვი­ცი.
- ნი­კო გო­მე­ლა­უ­რი.
- ამ ავ­ტო­რის შე­მოქ­მე­დე­ბას კარ­გად არ ვიც­ნობ.
- "შენ ერ­თა­დერ­თი ხარ, ვის წი­ნა­შეც მუხლს ვიხ­რი და თავ­დახ­რი­ლი შევ­დი­ვარ შენს აკ­ლ­და­მა­ში". - ეს სიტყ­ვე­ბი ალექ­სან­დ­რე მა­კე­დო­ნელს ეკუთ­ვ­ნის. ვის მი­მარ­თავ­და ასე მხე­დარ­თ­მ­თა­ვა­რი?
- სა­კუ­თარ ცხენს.
- რა ერ­ქ­ვა ქა­ლაქს, რომ­ლის ად­გილ­ზეც ახ­ლა მკვდა­რი ზღვა მდე­ბა­რე­ობს?
- სო­დო­მი.
- მსოფ­ლი­ოს 7 სა­ოც­რე­ბი­დან რო­მე­ლია გან­თავ­სე­ბუ­ლი თურ­ქე­თის თა­ნა­მედ­რო­ვე ქა­ლა­ქის, ბოდ­რუ­მის ად­გილ­ზე?
- არ ვი­ცი.
- ჰა­ლი­კარ­ნა­სის მავ­ზო­ლე­უ­მი. ტრა­დი­ცი­ულ იტა­ლი­ურ პი­ცა­ში აუცი­ლებ­ლად უნ­და იყოს პო­მიდ­ვ­რის სო­უ­სი, ყვე­ლი და მწვა­ნი­ლის ფო­თო­ლი. ამ სამ კომ­პო­ნენტს აქვს არა მხო­ლოდ კუ­ლი­ნა­რი­უ­ლი, არა­მედ სიმ­ბო­ლუ­რი დატ­ვირ­თ­ვა. რა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- იტა­ლი­ის დრო­შის ფე­რე­ბია.
- ის პირ­ვე­ლად გვხვდე­ბა ძველ ეგ­ვიპ­ტე­ში, სა­დაც ფა­რა­ო­ნე­ბი­სა და მათ­თან და­ახ­ლო­ე­ბუ­ლი პი­რე­ბის პრი­ვი­ლე­გია იყო, ძველ სა­ბერ­ძ­ნეთ­ში კი მი­სი ტა­რე­ბა ნე­ბა­დარ­თუ­ლი იყო ყო­ვე­ლი ზრდას­რუ­ლი ადა­მი­ა­ნის­თ­ვის, გარ­და მო­ნე­ბი­სა. რა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- ბე­ჭედ­ზე?
- ცდე­ბი, ბე­ჭედ­ზე მე­ტად მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნია, მის გა­რე­შე სახ­ლი­დან არ გავ­დი­ვართ.
- (ფიქ­რობს) ფეხ­საც­მე­ლი?
- დი­ახ. ძველ ჰი­მა­ლა­ელ დურ­გ­ლებ­ში არ­სე­ბობ­და მოს­წავ­ლის გა­მოც­დის უჩ­ვე­უ­ლო ხერ­ხი: მას­წავ­ლე­ბე­ლი მოს­წავ­ლეს ხის ნა­ჭერს ეს­რო­და. რა უნ­და გა­ე­კე­თე­ბი­ნა მოს­წავ­ლეს, სა­ნამ და­ი­ჭერ­და?
- ხის ჯი­ში უნ­და ამო­ეც­ნო.
- რა ერ­ქ­ვა ალექ­სან­დ­რე მა­კე­დო­ნე­ლის დე­დას?
- არ მახ­სოვს.
- ოლიმ­პია. რო­მე­ლია ყვე­ლა­ზე წყა­ლუხ­ვი მდი­ნა­რე მსოფ­ლი­ო­ში?
- ამა­ზო­ნი.
- რო­მე­ლი ცნო­ბი­ლი რო­მა­ე­ლი ფი­ლო­სო­ფო­სი ამ­ბობ­და: "თა­ვი­სუ­ფა­ლი რომ იყო, მო­ნა უნ­და იყო კა­ნო­ნი­სა"?
- არ მახ­სოვს.
- ცი­ცე­რო­ნი. რო­მელ ქვე­ყა­ნა­ში და­არ­ს­და პირ­ვე­ლი "დის­ნეი ლენ­დი"?
- ამე­რი­კა­ში.
- რა ჰქვია ჰე­მინ­გუ­ე­ის მოთხ­რო­ბის - "მო­ხუ­ცი და ზღვა" - მთა­ვარ გმირს?
- ვა­ი­მე! რამ­დენ­ჯერ წა­მი­კითხავს და ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- სან...
- ...(მაწყ­ვე­ტი­ნებს) სან­ტი­ა­გო.
- და­ას­რუ­ლე ბე­ნი­ტო მუ­სო­ლი­ნის ცნო­ბი­ლი ფრა­ზა: "ნამ­დ­ვი­ლი მა­მა­კა­ცი უნ­და იყოს მა­მა, ქმა­რი და..."
- "...ჯა­რის­კა­ცი".
- ვინ იყო პე­ტერ­ბურ­გის უნი­ვერ­სი­ტე­ტის პირ­ვე­ლი ქარ­თ­ვე­ლი სტუ­დენ­ტი?
- არ ვი­ცი.
- მი­გა­ნიშ­ნებ, მან იური­დი­უ­ლი ფა­კულ­ტე­ტი 1827 წელს და­ამ­თავ­რა. 1832 წელს შეთ­ქ­მუ­ლე­ბის­თ­ვის და­ა­პა­ტიმ­რეს.
- ვერ გი­პა­სუ­ხებ.
- სო­ლო­მონ დო­დაშ­ვი­ლი. დის­ნე­ის მულ­ტ­ფილ­მის გა­მოს­ვ­ლის შემ­დეგ ძაღ­ლის რო­მე­ლი ჯი­ში გახ­და პო­პუ­ლა­რუ­ლი?
- დალ­მა­ტი­ნე­ლი.
- ეს ლე­გენ­და­რუ­ლი დი­ზა­ი­ნე­რი 1971 წელს, 87 წლის გარ­და­იც­ვა­ლა. მას XX სა­უ­კუ­ნის სტი­ლი #1 შე­არ­ქ­ვეს. დი­ზა­ი­ნე­რის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის შემ­დეგ მის გარ­დე­რობ­ში 3 ხე­ლი გა­მო­სას­ვ­ლე­ლი სა­მო­სი აღ­მო­ა­ჩი­ნეს. ის ამ­ბობ­და: "ქალს ისე არა­ფე­რი აბე­რებს, რო­გორც მდიდ­რუ­ლი ტან­საც­მე­ლი". და­ა­სა­ხე­ლე, რო­მელ დი­ზა­ი­ნერ­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- კო­კო შა­ნე­ლი.
- სა­ქარ­თ­ვე­ლოს რო­მელ ტე­რი­ტო­რი­ას ეწო­დე­ბო­და ძვე­ლად სა­მურ­ზა­ყა­ნო?
- არ ვი­ცი.
- მდი­ნა­რე ენ­გურ­სა და ლა­ღიძ­გას შო­რის არ­სე­ბულ ტე­რი­ტო­რი­ას. რო­მელ ქვე­ყა­ნა­შია ფე­რე­ი­და­ნი?
- ირან­ში.
- "ამ­ბო­ბენ, რომ პო­ლი­ტი­კა მე­ო­რე უძ­ვე­ლე­სი პრო­ფე­სიაა, მე კი და­ვას­კ­ვე­ნი, მას გა­ცი­ლე­ბით მე­ტი სა­ერ­თო აქვს პირ­ველ­თან". ამე­რი­კის რო­მე­ლი პრე­ზი­დენ­ტი ამ­ბობ­და ამ სიტყ­ვებს?
- ვერ გი­პა­სუ­ხებთ.
- რო­ნალდ რე­ი­გა­ნი. რა ერ­ქ­ვა ძველ ელა­და­ში ადა­მი­ანს, რო­მელ­საც სხვა ადა­მი­ა­ნი წვე­უ­ლე­ბა­ზე და­უ­პა­ტი­ჟებ­ლად მი­იყ­ვან­და?
- არ ვი­ცი.
- პა­რა­ზი­ტი. ვი­სი სა­ხე­ლო­ბი­საა ბოდ­ბის ცნო­ბი­ლი სა­მო­ნას­ტ­რო კომ­პ­ლექ­სი?
- წმინ­და ნი­ნო­სი.
- რო­მე­ლი ხის ფეს­ვე­ბი სა­უბ­რო­ბენ ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლას მოთხ­რო­ბა­ში - "ფეს­ვე­ბი"?
- მუ­ხის.
- და­ბო­ლოს, და­ას­რუ­ლე სტენ­და­ლის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი: "თუ გსურს ბრძნუ­ლად მო­იქ­ცე, მო­უს­მი­ნე ცოლს და გა­ა­კე­თე..."
- სტენ­და­ლი უც­ნა­უ­რი ადა­მი­ა­ნი იყო, ამ ფრა­ზის და­სას­რუ­ლიც პა­რა­დოქ­სუ­ლი იქ­ნე­ბა (ფიქ­რობს) "...მო­უს­მი­ნე ცოლს და გა­ა­კე­თე სა­პი­რის­პი­რო".
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ვეცადეთ, ამ დღისთვის სპექტაკლი დაგვედგა, შემდეგ კი იმ მსახიობების ვარსკვლავები გავხსენით, ვინც თეატრი დააფუძნა
წარმოდგენა მხიარულად და დინამიკურად მიდის
ყველაზე დაბალი ტემპერატურა - მინუს 24 გრადუსი თბილისში 1883 წელს აღინიშნა
ეს თან­ხე­ბი ისევ ბა­ღის მიზ­ნე­ბის გან­სა­ხორ­ცი­ე­ლებ­ლად იქ­ნე­ბა მი­მარ­თუ­ლი
"მამამ მითხ­რა, რომ თუ ეს ჩე­მი მი­ზა­ნი იყო, უნ­და დავ­რ­ჩე­ნი­ლი­ყა­ვი და მებ­რ­ძო­ლა. მის­მა სიტყ­ვებ­მა ჩემ­ზე, ძა­ლი­ან იმოქ­მე­და"
დაბრკოლებები ჰერეთის გზაზე და შეხვედრა ადგილობრივ ქართველებთან
"ის ცდილობდა, ჩემში ენთუზიაზმი ჩაეკლა და მეუბნებოდა, რომ ვერასოდეს ჩავაბარებდი კონსერვატორიაში"
სახლში მეუბნებოდნენ, - ისეთი "როჟა" გაქვს, შენგან რა გამოვა, კაცმა არ იცისო
"ვერაფერი გავიგე... სოფოს არ მიუცია ხმა, თამრიკო სხვიტარიძეს არ მიუცია ხმა... ვინმემ ჯადოსნური ჯოხი მოიქნია?"
კვირის სიახლეები
ექ­ს­კ­ლუ­ზი­უ­რი ქალ­თა ჰო­როს­კო­პი ანუ რა ელით ქა­ლებს 2018 წელს ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნის მი­ხედ­ვით
მე­გობ­რო­ბით დაწყე­ბუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა წლის ბო­ლოს შე­იძ­ლე­ბა ქორ­წი­ნე­ბის შან­სებ­ში გა­და­ი­ზარ­დოს
0 კომენტარი
მეუფე შიო - გამორჩეული მღვდელმსახური
როგორც საპატრიარქოში აცხადებენ, რამდენიმე დღეში წერილობით გაიწერება მისი უფლება-მოვალეობები
0 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
8 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
7 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
0 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
5 კომენტარი
ვინ არის გამოსახული ფოტოზე, რომელიც დღემდე ნატო ვაჩნაძე გვეგონა
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
18 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.