სა­ლო­მე ჯი­ქია - ხო­სე კა­რე­რა­სის ფა­ვო­რი­ტი ქარ­თ­ვე­ლი სოპ­რა­ნო
font-large font-small
სა­ლო­მე ჯი­ქია - ხო­სე კა­რე­რა­სის ფა­ვო­რი­ტი ქარ­თ­ვე­ლი სოპ­რა­ნო
"ეს კონ­ცერ­ტი თა­ვი­სი სტრუქ­ტუ­რით თბი­ლის­ში პირ­ვე­ლი იყო"

ლე­გენ­და­რულ­მა ეს­პა­ნელ­მა ტე­ნორ­მა, ხო­სე კა­რე­რას­მა, ქარ­თ­ვე­ლი სოპ­რა­ნო, სა­ლო­მე ჯი­ქია პარ­ტ­ნი­ო­რად სხვა მომ­ღერ­ლებს შო­რის გა­მო­არ­ჩია და მას­თან ერ­თად გა­მო­სამ­შ­ვი­დო­ბე­ბელ ტურ­ნე­ში პუბ­ლი­კის წი­ნა­შე რამ­დე­ნი­მე ქვეყ­ნის სცე­ნა­ზე წარ­დ­გა. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ მი­სი მუდ­მი­ვი საცხოვ­რე­ბე­ლი თბი­ლი­სია, სა­ლო­მეს ევ­რო­პის სხვა­დას­ხ­ვა ქვე­ყა­ნა­ში მოვ­ლე­ნე­ბის ეპი­ცენ­ტ­რ­ში უწევს ყოფ­ნა. მის­თ­ვის 2018-19 წლე­ბი უკ­ვე გა­წე­რი­ლია - თავს რამ­დე­ნი­მე ქვეყ­ნის სა­ო­პე­რო სცე­ნა­ზე ისა­ხე­ლებს. სა­ლო­მე ჯი­ქია პა­ა­ტა ბურ­ჭუ­ლა­ძის სა­ერ­თა­შო­რი­სო საქ­ველ­მოქ­მე­დო ფონდ `ი­ავ­ნა­ნას~ სტი­პენ­დი­ან­ტი, თურ­ქეთ­სა და სომ­ხეთ­ში გა­მარ­თულ სა­ერ­თა­შო­რი­სო ფეს­ტი­ვალ­სა და კონ­კურ­ს­ზე ორი გრან-პრის, ლა­დო ათა­ნე­ლის სა­ერ­თა­შო­რი­სო კონ­კურ­ს­ზე კი პირ­ვე­ლი პრი­ზის მფლო­ბე­ლია. მო­ცარ­ტის სა­უ­კე­თე­სო შეს­რუ­ლე­ბის­თ­ვის ფრან­სის­კო ვი­ნი­ა­სის სა­ხე­ლო­ბის ვო­კა­ლის­ტ­თა სა­ერ­თა­შო­რი­სო კონ­კურ­ს­ზე მომ­ღე­რალ­მა მაქს კლა­ი­ნის და მად­რო­ნი­ტა ან­დ­რე­უს სა­ხე­ლო­ბის სპე­ცი­ა­ლუ­რი პრი­ზი მი­ი­ღო.

სა­ლო­მე გან­ვ­ლი­ლი პრო­ფე­სი­უ­ლი გზი­სა და არ­ჩე­ვა­ნის, რთუ­ლი ეტა­პე­ბი­სა და სა­მო­მავ­ლო გეგ­მე­ბის შე­სა­ხებ გვე­სა­უბ­რა...

- სა­ლო­მე, გა­ნათ­ლე­ბით პი­ა­ნის­ტი ხართ. რო­გორ მოხ­და თქვე­ნი, რო­გორც მომ­ღერ­ლის აღ­მო­ჩე­ნა?
- სა­მუ­სი­კო ათ­წ­ლე­დის დას­რუ­ლე­ბის შემ­დეგ სწავ­ლა კონ­სერ­ვა­ტო­რი­ა­ში გან­ვაგ­რ­ძე და მა­გის­ტ­რა­ტუ­რა მა­ნა­ნა დო­ი­ჯაშ­ვილ­თან და­ვამ­თავ­რე. ბა­კა­ლავ­რის მე­სა­მე კურ­ს­ზე ვი­ყა­ვი, სიმ­ღე­რა­ში ძა­ლე­ბის მო­სინ­ჯა რომ ვცა­დე. ოპე­რის სო­ლისტ თე­მურ გუ­გუშ­ვილ­თან სა­მი წე­ლი ვის­წავ­ლე და ნელ-ნე­ლა ამ პრო­ფე­სი­ამ `გა­დამ­ძა­ლა~, პი­ა­ნის­ტო­ბას კი თა­ვი და­ვა­ნე­ბე. 2013-14 წლებ­ში რო­მის სან­ტა ჩე­ჩი­ლი­ას ეროვ­ნუ­ლი აკა­დე­მი­ის სა­ო­პე­რო სტუ­დი­ა­ში ვსწავ­ლობ­დი.

- ორ პრო­ფე­სი­ას შო­რის არ­ჩე­ვა­ნის გა­კე­თე­ბა რთუ­ლი არ იყო?

- რო­ცა სიმ­ღე­რა და­ვიწყე, ვიგ­რ­ძე­ნი - ეს ის საქ­მე იყო, რომ­ლის `მსა­ხუ­რე­ბაც~ უფ­რო მინ­დო­და და შე­სა­ბა­მი­სად, სიმ­ღე­რა­ზე `პრო­ფე­სი­უ­ლი გა­დას­ვ­ლაც~ ბუ­ნებ­რი­ვად მოხ­და. ხან­და­ხან დაკ­ვ­რა და მუ­შა­ო­ბის პრო­ცე­სი კი მე­ნატ­რე­ბა, მაგ­რამ რად­გან იმა­ვე სფე­რო­ში ვსაქ­მი­ა­ნობ, ფორ­ტე­პი­ა­ნოს ძა­ლი­ან არც მოვ­შო­რე­ბი­ვარ.

- ალ­ბათ, თქვენს პრო­ფე­სი­ულ არ­ჩე­ვან­ზე ოჯა­ხის რო­მე­ლი­მე წევ­რ­მაც იქო­ნია გავ­ლე­ნა...

- პირ­ველ რიგ­ში დე­დას და­ვა­სა­ხე­ლებ. ის მუ­სი­კა­ლუ­რი სამ­ყა­როს დი­დი გულ­შე­მატ­კი­ვა­რია.Fფაქტობრივად, ოპე­რა­ში გა­ვი­ზარ­დე, მე და ჩე­მი დე­ბი გა­მუდ­მე­ბით დავ­ყავ­დით სპექ­ტაკ­ლებ­ზე, კონ­ცერ­ტებ­ზე. მი­უ­ხე­და­ვად რთუ­ლი სო­ცი­ა­ლუ­რი გა­რე­მო­სი, დე­და ყო­ველ­თ­ვის ახერ­ხებ­და სპექ­ტაკ­ლებს დავ­ს­წ­რე­ბო­დით. მას სწო­რი გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბე­ბის მი­ღე­ბის სა­ო­ცა­რი უნა­რი აქვს, შე­უძ­ლია გან­ჭ­ვ­რი­ტოს გა­დად­გ­მულ ნა­ბიჯს რა შე­დე­გი მოჰ­ყ­ვე­ბა თუნ­დაც რამ­დე­ნი­მე წლის შემ­დეგ. სწო­რედ ამი­ტომ, მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი სა­კითხე­ბის გა­დაწყ­ვე­ტი­სას, დე­და ყო­ველ­თ­ვის საქ­მის კურ­ს­შია.

- ოთხი დი­დან პრო­ფე­სი­ად მუ­სი­კა მხო­ლოდ თქვენ აირ­ჩი­ეთ?

- დი­ახ. მუ­სი­კა­ლუ­რი გა­ნათ­ლე­ბა მა­თაც აქვთ, მაგ­რამ გაგ­რ­ძე­ლე­ბა არც ერ­თ­მა არ მო­ინ­დო­მა, მხო­ლოდ ჩე­მი და დე­დას სურ­ვი­ლე­ბი და­ემ­თხ­ვა. ვერ ვიტყ­ვი, რომ სხვე­ბის­გან ბავ­შ­ვო­ბი­დან­ვე საგ­რ­ძ­ნობ­ლად გა­მო­ვირ­ჩე­ო­დი. კარ­გი მოს­წავ­ლე რომ ვი­ყა­ვი, შე­სამ­ჩ­ნე­ვი იყო, სოლ­ფე­ჯი­ო­ში სამ­ღერ ნომ­რებს სა­ო­პე­რო ხმით ვმღე­რო­დი. დე­და ხში­რად ყი­დუ­ლობ­და იტა­ლი­ე­ლი ბელ­კან­ტოს ოს­ტა­ტე­ბის ძველ ფირ­ფი­ტებს. ხში­რად ვუს­მენ­დი ტე­ბალდს, ბე­ნი­ა­მი­ნო ჯი­ლის, მა­რიო დელ მო­ნა­კოს. ვცდილობდი მათ­თ­ვის მი­მე­ბა­ძა. ალ­ბათ, ეს ილე­ქე­ბო­და და წლე­ბის შემ­დეგ სიმ­ღე­რის სურ­ვი­ლი მეც გა­მიჩ­ნ­და...

- გა­მო­დის, რომ კონ­კურ­სე­ბი ნერ­ვე­ბის ომი უფ­როა, ვიდ­რე ნი­ჭის წარ­მო­ჩე­ნის სა­შუ­ა­ლე­ბა...

- ორი­ვე ერ­თ­დ­რო­უ­ლად. კონ­კურ­სე­ბი მე­ტად არაპ­როგ­ნო­ზი­რე­ბა­დი შე­დე­გე­ბით ხა­სი­ათ­დე­ბა.Bბევრი კონ­კურ­სი, სა­დაც მი­ფიქ­რია, რომ შან­სი სე­რი­ო­ზუ­ლი იყო, პირ­ვე­ლი­ვე ტურ­ზე და­მი­ტო­ვე­ბია. ამ ემო­ცი­ე­ბის გან­ც­და და გა­მოც­და აუცი­ლე­ბე­ლია.

- ლე­გენ­და­რულ ეს­პა­ნელ ტე­ნორ­თან, ხო­სე კა­რე­რას­თან თქვე­ნი პრო­ფე­სი­უ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბის შე­სა­ხებ გვი­ამ­ბეთ...

- ეს დი­დი სი­ურ­პ­რი­ზი იყო. მინ­და ამის­თ­ვის მად­ლო­ბა გა­და­ვუ­ხა­დო ვა­ტო კა­ხი­ძეს, რად­გან სხვა მომ­ღერ­ლე­ბის ჩა­ნა­წე­რებ­თან ერ­თად, მას ჩე­მი ჩა­ნა­წე­რიც გა­უგ­ზავ­ნა. სა­ბედ­ნი­ე­როდ, მომ­ღე­რალ­მა მათ შო­რის ჩე­მი ხმა გა­მო­არ­ჩია. ჩვენ ერ­თობ­ლი­ვად ქუ­თა­ი­სის სცე­ნა­ზე გა­მო­ვე­დით. კა­რე­რა­სი აღ­ტა­ცე­ბით აღ­ნიშ­ნავ­და გულ­თ­ბი­ლი და აქ­ტი­უ­რი პუბ­ლი­კის შე­სა­ხებ. ქუ­თა­ის­ში გა­მარ­თულ კონ­ცერტს გა­მოს­ვ­ლე­ბი მოჰ­ყ­ვა სხვა­დას­ხ­ვა ქვე­ყა­ნა­ში, მათ შო­რის, დუ­ბა­ი­ში, ბრი­უ­სელ­სა და კო­რე­ა­ში. მი­სი გა­მო­სამ­შ­ვი­დო­ბე­ბე­ლი ტურ­ნე ჯერ კი­დევ გრძელ­დე­ბა და ამ­ჟა­მად ის სამ­ხ­რეთ ამე­რი­კა­ში იმ­ყო­ფე­ბა.

- ბუ­ნებ­რი­ვია, რთუ­ლი ეტა­პე­ბიც იქ­ნე­ბო­და...

- იყო პე­რი­ო­დე­ბი, რო­ცა არა­ფე­რი ხდე­ბო­და. ვერ და­ვიწყე ოპე­რა­ში სტა­ჟი­ო­რად მუ­შა­ო­ბა. მოგ­ვი­ა­ნე­ბით პე­და­გო­გო­ბას დავ­თან­ხ­მ­დი, რვა მო­წა­ფე მყავ­და. ეს მე­ტად და­სა­ფა­სე­ბე­ლი პრო­ფე­სიაა, ბევრ შრო­მას, დრო­სა და ენერ­გი­ას მო­ითხოვს. ამი­ტომ, დე­და სა­გო­ნე­ბელ­ში ჩა­ვარ­და, შე­ე­შინ­და, არ მოვ­დუ­ნე­ბუ­ლი­ყა­ვი და სიმ­ღე­რის­თ­ვის თა­ვი არ და­მე­ნე­ბე­ბი­ნა. გა­დაწყ­ვი­ტა სა­ინ­ტე­რე­სო პროგ­რა­მით სო­ლო კონ­ცერ­ტი გა­მე­მარ­თა. ეს კონ­ცერ­ტი თა­ვი­სი სტრუქ­ტუ­რით თბი­ლის­ში პირ­ვე­ლი იყო. პირ­ველ გან­ყო­ფი­ლე­ბა­ში ვუკ­რავ­დი, მე­ო­რე­ში კი - ვმღე­რო­დი. სა­ღა­მოს საკ­მა­ოდ კარ­გი გა­მოხ­მა­უ­რე­ბა მოჰ­ყ­ვა. დე­და კვლავ არ წყვეტ­და ფიქრს... სურ­და სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ფარ­გ­ლებს გავ­ც­დე­ნო­დი... ერ­თხელ, შემ­თხ­ვე­ვით, რე­ნა­ტა სკო­ტის მას­ტერ­კ­ლა­სის შე­სა­ხებ შე­იტყო. წა­სას­ვ­ლე­ლად ფი­ნან­სე­ბის მო­ძი­ე­ბა ურ­თუ­ლე­სი აღ­მოჩ­ნ­და, შე­უ­რაცხ­მ­ყო­ფე­ლიც კი. ეს სა­ოც­რად მთრგუ­ნავ­და, ბევ­რი გუ­ლის­წყ­ვე­ტა და ცრემ­ლი ახ­ლ­და. თუმ­ცა, სა­ბო­ლო­ოდ, მას­ტერ­კ­ლას­ზე წა­ვე­დი. რე­ნა­ტა სკო­ტიმ სხვა სტუ­დენ­ტე­ბის­გან გა­მო­მარ­ჩია. მოვ­ხ­ვ­დი რე­ნა­ტას შვი­ლის სა­ა­გენ­ტო­ში. ის ჩე­მი მე­ნე­ჯე­რი გახ­და. ამ ლე­გენ­და­რულ მომ­ღე­რალს უდი­დე­სი წვლი­ლი მი­უძღ­ვის ჩე­მი ევ­რო­პუ­ლი კა­რი­ე­რის დაწყე­ბა­ში.GzaPress

- თბი­ლის­ში ცხოვ­რობთ, თუმ­ცა, ევ­რო­პის მას­შ­ტა­ბით მოვ­ლე­ნე­ბის ეპი­ცენ­ტ­რ­ში ყოფ­ნას მა­ინც ახერ­ხებთ...

- ახა­ლი აგენ­ტის წყა­ლო­ბით ისე­თი კონ­ტ­რაქ­ტე­ბი მაქვს, უცხო­ეთ­ში ხში­რად ვმღე­რი. არ არის გა­მო­რიცხუ­ლი ცხოვ­რე­ბის კონ­კ­რე­ტულ ეტაპ­ზე საცხოვ­რებ­ლად ევ­რო­პის რო­მე­ლი­მე ქვე­ყა­ნა­ში გა­და­ვი­დე. თბი­ლის­ში ყოფ­ნის გა­მო გა­მუდ­მე­ბით სა­ბუ­თებს ვაგ­რო­ვებ. ეს კი დი­დი დის­კომ­ფორ­ტია.

- სა­მო­მავ­ლო გეგ­მებ­ზე რას გვეტყ­ვით?

- ახ­ლა­ხან თბი­ლი­სის ოპე­რის სცე­ნა­ზე ჩე­მი დე­ბი­უ­ტი შედ­გა. ვერ­დის `ტრა­ვი­ა­ტა­ში~ ვი­ო­ლე­ტას პარ­ტია შე­ვას­რუ­ლე. დე­კემ­ბერ­ში პა­ლერ­მო­ში რო­სი­ნის ფრან­გუ­ლე­ნო­ვან ოპე­რა­ში ერთ-ერთ მთა­ვარ პარ­ტი­ას შე­ვას­რუ­ლებ. შემ­დეგ გა­მო­ვალ შვე­ი­ცა­რი­ი­სა და ბელ­გი­ის სა­ო­პე­რო სცე­ნებ­ზე. რამ­დე­ნი­მე სპექ­ტაკ­ლი უკ­ვე და­გეგ­მი­ლია 2019-შიც...

- ოჯა­ხის შე­სა­ხებ გვითხა­რით...

- დი­დი ოჯა­ხი გვაქვს, ოთხი და ვართ. ჩე­მი მე­უღ­ლე, გი­ორ­გი ვა­სა­ძე, მსა­ხი­ო­ბია. მი­სი ბე­ბია და ბა­ბუა მუს­კო­მე­დი­ის თე­ატ­რის ვარ­ს­კვ­ლა­ვე­ბი იყ­ვ­ნენ.

შო­რე­ნა ლა­ბა­ძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ცხენ­ზეც ვმჯდარ­ვარ, ტრაქ­ტორ­ზეც და ჩვე­ნი საქ­მე შეგ­ვის­რუ­ლე­ბია
ნიუ-იორკში რომ ერთადერთი ქართული თეატრი არსებობს, პრინციპში, ხათუნას დამსახურებაა
ნებისმიერ წელიწადს მოაქვს სევდაც და სიხარულიც, დანაკლისიც და შენაძენიც...
საზღვარგარეთ წარმატებული მუსიკოსების ქართული ოჯახი
აუცილებლად უნდა გვქონოდა ჩიჩილაკი, ისევე, როგორც სუფრაზე: საცივი, კუჭმაჭი და ხაჭაპური
ჯერ ერ­თი ლექ­სი და­მი­წე­რა, მე­რე მე­ო­რე და მეც შე­მიყ­ვარ­და
სჭირდება თუ არა ძროხას განაყოფიერებამდე პრელუდია?
ფული გადამიხადეთ და ფოტოებსაც გადაგაღებინებთ. ხუმრობის გარეშე მტერმა უყურა ამ ცხოვრებას, ხომ გავგიჟდი ისე
ბედნიერი ვარ, რომ ჩვენმა შვილებმა ცეკვა მოინდომეს, ჩვენ შანსი მივეცით
კვირის სიახლეები
რა შეიცვლება მომავალი წლიდან "მხრჩოლავი ჯიპების" ქალაქში?
ე.წ. ტექდათვალიერება საქართველოში 2018 წლიდან ამოქმედდება
1 კომენტარი
ექ­ს­კ­ლუ­ზი­უ­რი ქალ­თა ჰო­როს­კო­პი ანუ რა ელით ქა­ლებს 2018 წელს ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნის მი­ხედ­ვით
მე­გობ­რო­ბით დაწყე­ბუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა წლის ბო­ლოს შე­იძ­ლე­ბა ქორ­წი­ნე­ბის შან­სებ­ში გა­და­ი­ზარ­დოს
0 კომენტარი
მეუფე შიო - გამორჩეული მღვდელმსახური
როგორც საპატრიარქოში აცხადებენ, რამდენიმე დღეში წერილობით გაიწერება მისი უფლება-მოვალეობები
0 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
13 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
11 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
1 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
14 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.