ლაშ­ქ­რო­ბა დიდ­გორ­ში ანუ "დიდ­გო­რი დი­დი იმე­დიც არის"
font-large font-small
ლაშ­ქ­რო­ბა დიდ­გორ­ში ანუ "დიდ­გო­რი დი­დი იმე­დიც არის"
ამ­დენ მო­ლაშ­ქ­რეს ნამ­დ­ვი­ლად არ ვე­ლო­დი, მაგ­რამ თქვენ წარ­მო­იდ­გი­ნეთ, მომ­წონს კი­დეც

ხში­რად ვმოგ­ზა­უ­რობ და შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბებ­საც ყო­ველ­თ­ვის გი­ზი­ა­რებთ. ამ­ჯე­რად ჩემ­თ­ვის სა­ოც­ნე­ბო და და­უ­ვიწყარ ორ­დღი­ან ლაშ­ქ­რო­ბა­ზე გი­ამ­ბობთ, სხვა­დას­ხ­ვა ასა­კი­სა და პრო­ფე­სი­ის 50 ადა­მი­ა­ნი რომ გაგ­ვა­ერ­თი­ა­ნა და დიდ­გორ­ში დაგ­ვა­ბა­ნა­კა. თა­ნაც, ეს უბ­რა­ლოდ ლაშ­ქ­რო­ბა სუ­ლაც არ იყო - იგი ჩვე­ნი ქვეყ­ნის კონ­ს­ტი­ტუ­ცი­ის დღეს მი­ვუძღ­ვე­ნით.


გა­მოც­დი­ლი მოგ­ზა­უ­რი და მო­ლაშ­ქ­რე, 27 წლის გი­ორ­გი ნაზღა­ი­ძე ჟურ­ნალ "გზის" მკითხ­ვე­ლებს ერ­თი წლის წინ გა­გა­ცა­ნით. მახ­სოვს, მა­შინ მოკ­ლედ და მოხ­დე­ნი­ლად გან­მი­მარ­ტა: თი­თო­ე­უ­ლი ლაშ­ქ­რო­ბა წარ­მო­სახ­ვით სა­ქარ­თ­ვე­ლოს რე­ა­ლურ სა­ქარ­თ­ვე­ლოდ გვიქ­ცევს და უდი­დეს ინ­ფორ­მა­ცი­ას გვაძ­ლევს, გვცდის, გვამ­დიდ­რებს, გვაძ­ლი­ე­რებს, გვას­წავ­ლის მე­გობ­რო­ბის ფას­სო. ამი­ტო­მაც დავ­თან­ხ­მ­დი გი­ორ­გი­სა და მი­სი მე­უღ­ლის, ტე­ლე­რე­ჟი­სო­რი­სა და საკ­მა­ოდ გა­მოც­დი­ლი მო­ლაშ­ქ­რის, თი­კო მუმ­ლა­ძის შე­მო­თა­ვა­ზე­ბას, შე­ვერ­თე­ბო­დი დიდ­გო­რის მო­ლაშ­ქ­რე­ებს. 23 აგ­ვის­ტოს, დი­ლის 9 სა­ათ­ზე ყვე­ლა­ნი "დე­ლი­სის" მეტ­როს­თან შე­ვიკ­რი­ბეთ, აუცი­ლე­ბე­ლი სამ­გ­ზავ­რო ატ­რი­ბუ­ტე­ბით.
გი­ორ­გიმ წი­ნას­წარ გაგ­ვაც­ნო მარ­შ­რუ­ტი. ყვე­ლა­ნი გა­ვე­ცა­ნით ში­ნა­გა­ნა­წეს­საც: იკ­რ­ძა­ლე­ბო­და ნაგ­ვის დაყ­რა, ალ­კო­ჰო­ლუ­რი სას­მე­ლი, ჯგუ­ფის სი­ახ­ლო­ვეს სი­გა­რე­ტის მო­წე­ვა და გას­ვ­ლის ორ­გა­ნი­ზა­ტორ­თან ურ­ჩო­ბა!
გა­ო­ცე­ბა ვერ დავ­მა­ლე, მო­ლაშ­ქ­რე­თა შო­რის პა­ტა­რა ბი­ჭუ­ნა რომ და­ვი­ნა­ხე. სან­დ­რო ქუც­ნი­აშ­ვი­ლი 8 წლის აღ­მოჩ­ნ­და, დე­დას ახ­ლ­და და დი­დი ბი­ჭი­ვით მა­საც ზურ­გ­ჩან­თა ეკი­და.
- სან­დ­რო, დი­დი გზა გვაქვს გა­სავ­ლე­ლი, ბევ­რი კი­ლო­მეტ­რიც. შეძ­ლებ?
- კი (ო­მა­ხი­ა­ნად)! დღე­ში 25 კი­ლო­მეტრს დავ­დი­ვარ და აქაც გა­ვივ­ლი.
- ყო­ჩაღ! ისე, იცი, რა­ტო­მაა ჩვენ­თ­ვის დიდ­გო­რი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი?
- იქ ხმლე­ბია ჩარ­ჭო­ბი­ლი, რად­გან ქარ­თ­ვე­ლი ბი­ჭე­ბი ომობ­დ­ნენ და იმარ­ჯ­ვებ­დ­ნენ.
ასა­კით ყვე­ლა­ზე დი­დი მო­ლაშ­ქ­რე კი ცნო­ბი­ლი მა­რა­თო­ნე­ლი, 70 წელს მი­ტა­ნე­ბუ­ლი ბა­ტო­ნი ზუ­რაბ ლა­ტა­რია იყო. იგი წლე­ვან­დე­ლი სა­ერ­თა­შო­რი­სო მა­რა­თო­ნის­თ­ვის ემ­ზა­დე­ბა და შარ­შან­დე­ლი­ვით, კვლავ 10-კი­ლო­მეტ­რი­ა­ნი დის­ტან­ცი­ის გარ­ბე­ნას აპი­რებს.
ჯგუფ­ში გვყავ­და სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ზე უზო­მოდ შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი, აქა­ურ მთა-ბარ­შე­მოვ­ლი­ლი ახალ­გაზ­რ­და ბელ­გი­ე­ლი რობ ჰუ­სენ­სი, რო­მე­ლიც ლაშ­ქ­რო­ბა­ში ქარ­თ­ველ­მა მე­გო­ბარ­მა, მაია მეს­ტუმ­რემ წა­მო­იყ­ვა­ნა. GzaPress

ბობ ჰუ­სენ­სი, მოგ­ზა­უ­რი:

- დიდ­გორ­ზე არა­ფე­რი ვი­ცო­დი, მაგ­რამ წა­მოს­ვ­ლის წინ ვი­კი­პე­დი­ა­ში წა­ვი­კითხე. ამ­დენ მო­ლაშ­ქ­რეს კი ნამ­დ­ვი­ლად არ ვე­ლო­დი, მაგ­რამ თქვენ წარ­მო­იდ­გი­ნეთ, მომ­წონს კი­დეც და ძა­ლი­ან კმა­ყო­ფი­ლიც ვარ. კარ­გი ადა­მი­ა­ნე­ბი შე­იკ­რი­ბეთ.
ძა­ლი­ან სა­ხა­ლი­სო გა­მოდ­გა სამ­ხედ­რო "კა­მა­ზე­ბით" წო­დო­რე­თამ­დე მგზავ­რო­ბა - მარ­თა­ლია და­ვიმ­ტ­ვე­რეთ, გრუნ­ტი­ან გზა­ზე ჯაყ­ჯაყ­ში ცო­ტა­თი გვერ­დე­ბიც დაგ­ვე­ბე­ჟა, მაგ­რამ დიდ­გო­რე­ლე­ბი ვი­ყა­ვით და ხომ არ და­ვი­წუ­წუ­ნებ­დით?! სა­ლაშ­ქ­როდ დამ­ხ­მა­რე მან­ქა­ნაც გვყავ­და, რო­მე­ლიც სა­ავ­ტო­მო­ბი­ლო გზით ამოგ­ვა­კითხავ­და დიდ­გო­რის მო­ნუ­მენ­ტ­თან და ამოგ­ვი­ტან­და ჩა­ის, შაქ­რის, შეს­ქე­ლე­ბუ­ლი რძის, პუ­რი­სა და ტკბი­ლე­უ­ლის მა­რაგს. იმა­ვე მან­ქა­ნით უნ­და ამო­ე­ტა­ნათ ბი­ჭებს ჩა­ცი­ვე­ბუ­ლი წყლის მა­რა­გიც წყა­რო­დან. თურ­მე, მას­ში ეწყო ქა­ღალ­დის პარ­კებ­ში მო­თავ­სე­ბუ­ლი, თი­თო­ე­უ­ლი მო­ლაშ­ქ­რის­თ­ვის გან­კუთ­ვ­ნი­ლი კან­ფე­ტე­ბი, წვე­ნი, ყა­ვა და თი­თო ჩურ­ჩხე­ლა, რაც წო­დო­რეთ­ში­ვე დაგ­ვი­რიგ­და ავან­სად. მან­ქა­ნა, რო­მელ­საც ერთ-ერ­თი ცნო­ბი­ლი მო­ლაშ­ქ­რე და ლე­გი­ო­ნე­რი თორ­ნი­კე ხუ­ცა­ი­ძე, იგი­ვე "ხუ­ცო" მარ­თავ­და, მხო­ლოდ დამ­ხ­მა­რე კი არა, მრა­ვალ­ფუნ­ქ­ცი­უ­რიც აღ­მოჩ­ნ­და - დიდ­გორ­ში რამ­დე­ნი­მე მო­ლაშ­ქ­რეს უკარ­ვო­ბა არ აგ­რ­ძ­ნო­ბი­ნა და თა­ვის სა­ლონ­ში ღა­მეც გა­ა­თე­ვი­ნა.
მოკ­ლედ, რა­ღა ბევ­რი გა­ვაგ­რ­ძე­ლო და შე­ვუ­ყე­ვით აღ­მართს, თუმ­ცა მა­ნამ­დე მე­თა­ურ­მა გი­ორ­გიმ ერთ ხაზ­ზე ჩაგ­ვამ­წ­კ­რი­ვა და თა­ვად­ვე გა­დავ­თ­ვა­ლეთ, რამ­დე­ნი ვი­ყა­ვით. დიდ­გო­რე­ლე­ბის რაზმს გვყავ­და რა­ცი­ით შე­ი­ა­რა­ღე­ბუ­ლი გზამ­კ­ვ­ლე­ვი, "წი­ნა კა­ცი" - კო­ბა სა­ლუქ­ვა­ძე, ასე­ვე ჩამ­კე­ტი, "უკა­ნა კა­ცი" - გი­ორ­გი ბუ­ტი­კაშ­ვი­ლი, იგი­ვე "ბუ­ტი­კა" და რამ­დე­ნი­მე დამ­ხ­მა­რე მე­თა­უ­რი, რა­თა ორ­გა­ნი­ზე­ბუ­ლად ავ­სუ­ლი­ყა­ვით მო­ნუ­მენ­ტ­ზე. მი­ვუყ­ვე­ბო­დით ბი­ლიკს და ხან მზე გვა­ჭერ­და, ხან ჩრდი­ლით ვნე­ბივ­რობ­დით, ხან ავ­ჩ­ქარ­დე­ბო­დით, ხან შე­ვა­ნე­ლებ­დით სვლას, ხან ვიღ­ლე­ბო­დით და სულს ვით­ქ­ვამ­დით. და­ახ­ლო­ე­ბით 5 სა­ა­თის­თ­ვის მი­ვაღ­წი­ეთ მი­ზანს, არე­მა­რე მო­ვათ­ვა­ლი­ე­რეთ, სა­კარ­ვე ად­გი­ლე­ბიც შე­ვარ­ჩი­ეთ, ბი­ჭებ­მა მან­ქა­ნით წყა­ლიც ამო­ი­ტა­ნეს, რამ­დე­ნი­მემ იქ­ვე, კი­ლო­მეტ­რის მო­შო­რე­ბით, პა­ტა­რა გო­რა­ზე მდგო­მი ეკ­ლე­სი­აც მო­ვი­ლო­ცეთ - სა­ბედ­ნი­ე­როდ, კა­რი ჩა­რა­ზუ­ლი არ აღ­მოჩ­ნ­და, ოღონდ მე კი­ნა­ღამ დამ­ტო­ვა ჩვენ­მა "წი­ნა კაც­მა" ტა­ძარ­ში. ვერ შემ­ნიშ­ნა, კუთხე­ში რომ ვლო­ცუ­ლობ­დი და რკი­ნის პა­ტა­რა ნა­ჭერს რომ უყ­რი­და კა­რის სა­კეტს, მა­შინ ავ­ხ­მა­ურ­დი, აქ ვარ-მეთ­ქი.
ბა­ნაკ­ში დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლებს სა­ინ­ტე­რე­სო სა­ნა­ხა­ო­ბა დაგ­ვ­ხ­ვ­და: მო­ლაშ­ქ­რე­ე­ბი პა­ტა­რა ჯგუ­ფე­ბად და­ყო­ფი­ლიყ­ვ­ნენ და ბა­გი­რის გა­და­ქაჩ­ვა­ში ჩემ­პი­ო­ნა­ტი მო­ეწყოთ. რა თქმა უნ­და, ჩვენც შე­ვუ­ერ­თ­დით და საკ­მა­ოდ შე­დე­გი­ა­ნა­დაც - კო­ბას მე­თა­უ­რო­ბით, გო­გო­ნე­ბის ერ­თ­მა გუნ­დ­მა ვა­ჟე­ბის ერთ-ერ­თი გუნ­დი და­ვა­მარ­ცხეთ! GzaPress
ბინ­დ­დე­ბო­და, კი­დევ ერ­თ­მა ცნო­ბილ­მა მო­ლაშ­ქ­რემ, და­თო წივ­წი­ვა­ძემ, იმა­ვე "წივ­წი­ვამ" რომ ამოგ­ვა­კითხა და ნა­ყი­ნი ამოგ­ვი­ტა­ნა. გვა­რი­ა­ნად ცი­ო­და, მაგ­რამ ნა­წილ­მა მა­ინც და­ა­გე­მოვ­ნა, მე კი ვერ გავ­რის­კე - აშ­კა­რად მი­ვე­ყი­ნე­ბო­დი მო­ნუ­მენტს. სხვა­თა შო­რის, სწო­რედ და­თოს ამო­ტა­ნილ­მა პლედ­მა მიხ­ს­ნა სი­ცი­ვის­გან. ბი­ჭებ­მა კო­ცო­ნი და­ან­თეს და ნაკ­ვერ­ჩხალ­ზე სარ­დე­ლე­ბიც შეწ­ვეს, ვი­ვახ­შ­მეთ, ჩაი-ყა­ვაც მი­ვირ­თ­ვით და დრო­უ­ლად დავ­ბი­ნავ­დით კარ­ვებ­ში. წინ "დი­დი დღე" გვე­ლო­და - 24 აგ­ვის­ტოს, სა­ქარ­თ­ვე­ლოს კონ­ს­ტი­ტუ­ცი­ის დღის აღ­სა­ნიშ­ნა­ვად თბი­ლი­სი­დან ორ­გა­ნი­ზა­ცია "ლაშ­ქ­რო­ბის" დი­დი გულ­შე­მატ­კი­ვა­რი, უშიშ­რო­ე­ბის საბ­ჭოს მდივ­ნის მო­ად­გი­ლე ბა­ტო­ნი ალექ­სან­დ­რე ბარ­ბა­ქა­ძე უნ­და ამო­სუ­ლი­ყო და დიდ­გო­რის მო­ნუ­მენ­ტ­თან თი­თო­ე­უ­ლი ჩვენ­გა­ნის­თ­ვის სა­ქარ­თ­ვე­ლოს კონ­ს­ტი­ტუ­ცია უნ­და გად­მო­ე­ცა. ესეც პრო­ექ­ტის ავ­ტო­რე­ბის ინი­ცი­ა­ტი­ვა იყო. ის დი­ლა მარ­თ­ლაც ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი გახლდათ. ბა­ტო­ნი ალექ­სან­დ­რე მო­ნუ­მენ­ტის თავ­ში იდ­გა, აქეთ იქით, სა­ქარ­თ­ვე­ლოს დრო­შით ხელ­ში, ახალ­გაზ­რ­და ვა­ჟე­ბი ედ­გ­ნენ, ჩვენ კი სა­თი­თა­ოდ ავ­რ­ბო­დით (შეძ­ლე­ბის­დაგ­ვა­რად) მრა­ვალ­სა­ფე­ხუ­რი­ან კი­ბე­ზე და სტუმ­რის­გან სა­ჩუქ­რად ვი­ღებ­დით ერთ წიგ­ნ­ში მოქ­ცე­ულ კონ­ს­ტი­ტუ­ცი­ას - ჩვე­ნი ქვეყ­ნის ძი­რი­თად კა­ნონს.

ნა­დიდ­გო­რა­ლი მო­ლაშ­ქ­რე­ე­ბი ორ­დღი­ან ემო­ცი­ას სო­ცი­ა­ლუ­რი ქსე­ლი­თაც უზი­ა­რებ­დ­ნენ ერ­თ­მა­ნეთს.

ზუ­რაბ ლა­ტა­რია:

- გი­ორ­გი, უღ­რ­მე­სი მად­ლო­ბა, რომ ორი ასე­თი ლა­მა­ზი დღე მა­ჩუ­ქე და გა­მა­ტა­რე­ბი­ნე ასეთ კარ­გი ახალ­გაზ­რ­დე­ბის გა­რე­მოც­ვა­ში. სა­თი­თა­ოდ ყვე­ლას, ამ დიდ­გო­რის ლაშ­ქ­რო­ბა-ზე­ი­მის მო­ნა­წი­ლეს, ბედ­ნი­ე­რე­ბა და წარ­მა­ტე­ბე­ბი.

ხა­თო გო­გუ­ა­ძე:

- მად­ლო­ბა "ნაზღას", რო­მე­ლიც ყვე­ლა­ზე ზრუ­ნავ­და. 49-ვე ადა­მი­ანს ცხე­ლი ჩაი და­ა­ლე­ვი­ნა და თვი­თონ ცა­რი­ე­ლი ჭი­ქით იდ­გა გაზ­თან. ღა­მე გა­რეთ და­ი­ძი­ნა, რომ უკარ­ვო მო­ლაშ­ქ­რე­ე­ბის­თ­ვის სო­ლი­და­რო­ბა გა­მო­ეცხა­დე­ბი­ნა, ჩვენ კი­დევ გვითხ­რა, ვარ­ს­კ­ვ­ლა­ვე­ბით მო­ჭე­დი­ლი ცის ყუ­რე­ბა მიყ­ვარ­სო.

თი­კო მუმ­ლა­ძე, ორ­გა­ნი­ზა­ცია "ლაშ­ქ­რო­ბის" დამ­ფუძ­ნე­ბე­ლი:

- და­სა­მახ­სოვ­რე­ბე­ლი გას­ვ­ლა გვქონ­და. იგ­რ­ძ­ნო­ბო­და ერ­თი­ა­ნო­ბა და მიზ­ნის მიღ­წე­ვის და­უ­ო­კე­ბე­ლი სურ­ვი­ლი. ისიც შე­სამ­ჩ­ნე­ვი იყო, რო­გორ მა­მა­ცუ­რად მი­უყ­ვე­ბო­დით აღ­მართს და თი­თო­ე­ულს, მის სი­ახ­ლო­ვეს მი­მა­ვა­ლი მო­ლაშ­ქ­რე მუხ­ტავ­და, აძ­ლი­ე­რებ­და და უბიძ­გებ­და, ბო­ლომ­დე "შებ­რ­ძო­ლე­ბო­და" სიცხე­სა და გრა­ვი­ტა­ცი­ას. მთლი­ა­ნო­ბა­ში, ძა­ლი­ან ლა­მა­ზი ორი დღე შევ­ქ­მე­ნით და ეს მხო­ლოდ იმ გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბით შევ­ძე­ლით, რომ ყვე­ლამ ერ­თად მო­ვი­ნა­ხუ­ლეთ სა­პა­ტიო, სა­ა­მა­ყო, შთამ­ბეჭ­და­ვი ად­გი­ლი. მი­ხა­რია, რომ თქვე­ნი გუნ­დის წევ­რი ვი­ყა­ვი, ორ­მოც­და­ა­თო ადა­მი­ა­ნო!GzaPress

გი­ორ­გი ნაზღა­ი­ძე, ორ­გა­ნი­ზა­ცია "ლაშ­ქ­რო­ბის" დამ­ფუძ­ნე­ბე­ლი:

- ჩე­მი პირ­ვე­ლი 2-დღი­ა­ნი ლაშ­ქ­რო­ბა 2009 წელს დიდ­გო­რის მო­ნუ­მენ­ტ­ზე მო­ეწყო, ყო­ველ­თ­ვის ყვე­ლა­ზე საყ­ვა­რე­ლი ად­გი­ლი იყო დიდ­გო­რი და ყო­ველ­თ­ვის გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი გრძნო­ბით მივ­დი­ვარ ამ მარ­შ­რუტ­ზე სა­ლაშ­ქ­როდ. და­ახ­ლო­ე­ბით 30-35 ჯერ ვიქ­ნე­ბი ფე­ხით ასუ­ლი, მაგ­რამ არას­დ­როს მბეზ­რ­დე­ბა. დიდ­გო­რი არის ჩვე­ნი დი­დი გა­მარ­ჯ­ვე­ბა და ამ გა­მარ­ჯ­ვე­ბის სიმ­ბო­ლო. გი­სურ­ვებთ მსგავ­სი გა­მარ­ჯ­ვე­ბის სი­ხა­რულს ჩვენც მოვ­ს­წ­რე­ბო­დით. ახ­ლა, მცი­რე შე­ჯა­მე­ბას გა­ვუ­კე­თებ ჩვენს გას­ვ­ლას: შევ­გ­როვ­დით ზუს­ტად იმ­დე­ნი მო­ნა­წი­ლე, რამ­დე­ნიც უნ­და ვყო­ფი­ლი­ყა­ვით, ანუ ორ­მოც­და­ა­თი (50-ე იყო "წივ­წი­ვა" - "კა­ცი ნა­ყი­ნი"). ჯგუ­ფი შედ­გე­ბო­და სხვა­დას­ხ­ვა ფი­ზი­კუ­რი შე­საძ­ლებ­ლო­ბი­სა და ასა­კის მო­ლაშ­ქ­რე­ე­ბის­გან, ზო­გი ძა­ლი­ან გა­მოც­დი­ლი მო­ხე­ტი­ა­ლე იყო, ზო­გიც, ვფიქ­რობ, პირ­ვე­ლად ან მე­ო­რედ წა­მო­ვი­და, თუმ­ცა მრა­ვალ­ფე­როვ­ნე­ბა ყო­ველ­თ­ვის სა­ინ­ტე­რე­სოა. აბ­სო­ლუ­ტუ­რად ზუს­ტად ჩა­ვე­ტი­ეთ დრო­ში, რო­გორც ას­ვ­ლი­სას, ასე­ვე - ჩა­მოს­ვ­ლი­სას. ტა­ბა­რუ­კის აღ­მარ­თ­მა ბევ­რი და­ქან­ცა, თუმ­ცა სხვა მო­ნა­წი­ლე­ებს არ და­ე­ზა­რათ ზედ­მე­ტი წო­ნის გა­და­ნა­წი­ლე­ბა და ოდ­ნავ უფ­რო მე­ტად დაღ­ლი­ლი თა­ნა­მო­ლაშ­ქ­რე­ე­ბის დახ­მა­რე­ბა. ასე­თი ჟეს­ტი ყო­ველ­თ­ვის მი­სა­სალ­მე­ბე­ლია. ავე­დით მო­ნუ­მენ­ტ­ზე. ბა­ნა­კის "საქ­მე­ბიც" ფრი­ად წარ­მა­ტე­ბით დაძ­ლია ჩვენ­მა ჯგუფ­მა. აშ­კა­რად გვეტყო­ბო­და რომ "გა­და­ქაჩ­ვო­ბა­ნას" თა­მა­შის მე­რე უფ­რო და­ვახ­ლოვ­დით. წა­მოწყე­ბა "სარ­დელ­მა" და ჩა­ი­სა თუ ყა­ვის ერ­თად და­ლე­ვამ კი­დევ უფ­რო და­ახ­ლო­ვა მო­ლაშ­ქ­რე­ე­ბი, ასე რომ, და­ძი­ნე­ბი­სას თა­მა­მად შეგ­ვეძ­ლო გვეთ­ქ­ვა: "კონ­ს­ტი­ტუ­ცი­ის სა­ლაშ­ქ­რო ჯგუ­ფი" შედ­გა. დი­ლით შე­ვუ­ტი­ეთ ტკბი­ლე­უ­ლის მა­რაგს, მო­ვაწყეთ ლა­მა­ზი და სიმ­ბო­ლუ­რი და­ჯილ­დო­ე­ბა მო­ნუ­მენ­ტის გო­რა­ზე, წა­მო­ვი­ღეთ სხვი­სი დაყ­რი­ლი ნა­გა­ვი (პე­ნოპ­ლას­ტე­ბის 4-5 შეკ­ვ­რა), ავ­ბარ­გ­დით და და­ვეშ­ვით წო­დო­რე­თის­კენ. მარ­თა­ლია, ცხე­ლო­და, მაგ­რამ ჯგუ­ფი ყო­ჩა­ღობ­და და კარ­გი ტემ­პით უახ­ლოვ­დე­ბო­და დე­და­ქა­ლაქს. ზო­გი­ერ­თებს ეგო­ნათ, რომ წო­დო­რეთ­თან ტრან­ს­პორ­ტი და­აგ­ვი­ა­ნებ­და, მაგ­რამ - ნუ­რას უკაც­რა­ვად! ყვე­ლა­ფე­რი გერ­მა­ნუ­ლი სი­ზუს­ტით და­ვას­რუ­ლეთ. ბო­ლოს გულ­მ­ხურ­ვა­ლედ და­ვემ­შ­ვი­დო­ბეთ ერ­თ­მა­ნეთს და ჩვე­ნი ორ­დღი­ა­ნი ლაშ­ქ­რო­ბაც დამ­თავ­რ­და.
მად­ლო­ბა თი­თო­ე­ულ მო­ლაშ­ქ­რეს! კარ­გე­ბი ხართ, კმა­ყო­ფი­ლი ვარ თქვე­ნი დის­ციპ­ლი­ნით, მონ­დო­მე­ბი­თა და გამ­ძ­ლე­ო­ბით. იმე­დია, წინ კი­დევ ბევ­რი ერ­თობ­ლი­ვი ლაშ­ქ­რო­ბა გვე­ლის.


ირ­მა ხარ­ში­ლა­ძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ბავშვი ჩათვლის, რომ გენდერი არჩევითი მდგომარეობაა და რომ მას შეუძლია, თავად აირჩიოს, რომელ გენდერთან მოახდენს თვითიდენტიფიკაციას!
პოპულარული გახდა ბიოლოგიური მეთოდით მოწეული კულტურები
დახვრეტას გადარჩენილი ქართველი მეომრის ნაამბობი
რო­დე­საც შე­სა­წამ­ლი ხსნა­რი მოგ­ვი­ტა­ნეს, იმ ხალ­ხ­საც მო­ვუ­ყე­ვი, რაც და­ვი­ნა­ხე
"თუ ასე გაგრძელდება, ქართველებით დასახლებული რეგიონები გაუკაცრიელდება"
გავ­კად­ნი­ერ­დე­ბი და ლექ­სად გეტყ­ვით, რა იყო ჩემ­თ­ვის სვა­ნე­თი, უშ­გუ­ლი და შხა­რა
ელმირა ყოველ სასწავლო დღეს ენგურის გადაღმიდან ზუგდიდში გადმოდის, რათა ქართულ-აფხაზური გაუცხოება დაამარცხოს
კვირის სიახლეები
ვის ელო­დე­ბა წინ "ტკბი­ლი ნო­ემ­ბე­რი" - სა­სიყ­ვა­რუ­ლო პროგ­ნო­ზი ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნე­ბის­თ­ვის
შე­მოდ­გო­მა ჯა­დოს­ნუ­რი პე­რი­ო­დია და ბევ­რის­თ­ვის ახა­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბის დაწყე­ბის პერ­ს­პექ­ტი­ვას­თან ასო­ცირ­დე­ბა.
1 კომენტარი
"ლაიქ-შეარს" იმდენი დრო უნდა, ჩემმა მზემ, რომ ამდენი აღარ მცალია" - "არქაულ-თანამედროვედ" მოსაუბრე ჩოხოსანი
მე სიყვარულს წარსულში არ მოვიხსენიებ. თუ გიყვარს, სიკვდილამდე უნდა გიყვარდეს
4 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
8 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
8 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
0 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
7 კომენტარი
ვინ არის გამოსახული ფოტოზე, რომელიც დღემდე ნატო ვაჩნაძე გვეგონა
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
21 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
 "შვი­ლი დღემ­დე არ მპა­ტი­ობს, რომ დე­და­სა და ქმარს სა­თა­ნა­დო ად­გი­ლი ვერ მი­ვუ­ჩი­ნე..."
"წი­თე­ლი" მემ­კ­ვიდ­რე­ო­ბა და და­კარ­გუ­ლი თა­ვი­სუფ­ლე­ბა
1 კომენტარი
უძლური ქმრისა და 18 წლის ცოლის დავა - 11 წლის ასაკში გათხოვილი გოგონას უცნაური თავგადასავალი

უმოწყალესო ხელმწიფევ, ვეკრ­ძალვი და ვიშიშვი თუ ვითარ გავბედო ესე ვითარი მოხსენება
2 კომენტარი
კეთილ სიცრუეში გაზრდილი ქალის ცრემლები
ვერ დავუშვებდი ორმეტრიანი ბიძის უხმოდ გასვენებას

0 კომენტარი