ვინ იყო ლეო ესა­კია და რა თა­ნამ­დე­ბო­ბა ეკა­ვა მას მთავ­რო­ბა­ში
font-large font-small
ვინ იყო ლეო ესა­კია და რა თა­ნამ­დე­ბო­ბა ეკა­ვა მას მთავ­რო­ბა­ში
"ბა­ში-აჩუ­კი" მო­ხე­ლეს უზო­მოდ მო­ე­წო­ნა, თვა­ლე­ბი ცრემ­ლე­ბით ჰქონ­და სავ­სე

რე­ჟი­სორ ლეო ესა­კი­ას სრუ­ლი სა­ხე­ლი ლე­ო­ნარ­დი იყო, მაგ­რამ ასე თით­ქ­მის არა­ვინ მი­მარ­თავ­და. ის ქარ­თულ კი­ნო­ში იმ კი­ნო­რე­ჟი­სო­რე­ბის თა­ო­ბას­თან ერ­თად მო­ვი­და, რო­გო­რე­ბიც იყ­ვ­ნენ: მი­ხე­ილ ჭი­ა­უ­რე­ლი, კო­ტე მი­ქა­ბე­რი­ძე, ნი­კო­ლოზ შენ­გე­ლაია და სხვა. ლეო ესა­კი­ას სა­ხელ­თან არა­ერ­თი სი­ახ­ლეა და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი. ის ავ­ტო­რია პირ­ვე­ლი ქარ­თუ­ლი ხმო­ვა­ნი მხატ­ვ­რუ­ლი ფილ­მი­სა: "შა­ქი­რი", "ფრთო­სა­ნი მღე­ბა­ვი" (პირ­ვე­ლი ქარ­თუ­ლი ფილ­მია ქარ­თ­ველ ავი­ა­ტორ­თა ცხოვ­რე­ბა­ზე), "ა­ბე­სა­ლომ და ეთე­რი" - პირ­ვე­ლი ნი­მუ­შია ქარ­თუ­ლი ფილ­მი-ოპე­რი­სა, ხო­ლო "ბა­ში-აჩუ­კი" აკა­კი წე­რეთ­ლის ნა­წარ­მო­ე­ბის პირ­ვე­ლი ეკ­რა­ნი­ზა­ცია გახ­ლ­დათ.

ლი­ტე­რა­ტო­რის ახ­დე­ნი­ლი ოც­ნე­ბა
ლეო ესა­კია 1890 წლის 27 თე­ბერ­ვალს, სე­ნაკ­ში და­ი­ბა­და. ბავ­შ­ვო­ბი­დან­ვე ოც­ნე­ბად ჰქო­ნია თბი­ლის­ში ჩა­მო­ტა­ნი­ლი კი­ნო­ფი­რე­ბის ნახ­ვა. მხატ­ვ­რო­ბა იტა­ცებ­და და მას­წავ­ლე­ბელ­თან ემ­ზა­დე­ბო­და კი­დეც, მაგ­რამ I მსოფ­ლიო ომი და­იწყო და სხვებ­თან ერ­თად, ისიც სა­ომ­რად გა­იწ­ვი­ეს. თა­ვის კუთხე­ში მშვი­დო­ბით დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლი უმაღ­ლე­სი გა­ნათ­ლე­ბის მი­სა­ღე­ბად, მე­რე თბი­ლის­ში ჩა­მო­ვი­და. სა­ხელ­მ­წი­ფო უნი­ვერ­სი­ტე­ტის ფი­ლო­ლო­გი­ურ ფა­კულ­ტეტ­ზე სწავ­ლი­სას, აქ­ტი­უ­რად იყო ჩაბ­მუ­ლი მე­მარ­ცხე­ნე ლი­ტე­რა­ტორ­თა მოძ­რა­ო­ბა­ში, გა­მო­დი­ო­და მა­ნი­ფეს­ტე­ბი­თა და დეკ­ლა­რა­ცი­ე­ბით. თა­ნამ­შ­რომ­ლობ­და ქარ­თულ ლი­ტე­რა­ტუ­რულ ორ­გა­ნო­ებ­სა და მა­ი­ა­კოვ­ს­კის ჟურ­ნალ­ში "ნო­ვი ლე­ვი".
სწო­რედ იმ პე­რი­ოდ­ში, თბი­ლის­ში რე­ჟი­სო­რი ლევ კუ­ლე­შო­ვი ჩა­მო­ვი­და. მა­შინ ლეო ესა­კია უკ­ვე სცე­ნა­რებს წერ­და, სას­ცე­ნა­რო გან­ყო­ფი­ლე­ბის გამ­გედ და სამ­ხატ­ვ­რო საბ­ჭოს წევ­რად მუ­შა­ობ­და. კუ­ლე­შოვ­მა ესა­კია თა­ნა­შემ­წედ აიყ­ვა­ნა. მა­ლე მან და­მო­უ­კი­დებ­ლად მუ­შა­ო­ბის უფ­ლე­ბაც მო­ი­პო­ვა და ესა­კი­ას კი­ნო­რე­ჟი­სო­რუ­ლი დე­ბი­უ­ტი 1928 წელს შედ­გა, ფილ­მით - "ჰოლ­ტ­ზე". მი­სი მომ­დევ­ნო ფილ­მი გახ­ლ­დათ "ა­მე­რი­კან­კა", თუმ­ცა, ეს "რო­მან­ტი­კუ­ლი" სა­თა­უ­რი ნუ და­გაბ­ნევთ, ფილ­მი რე­ჟი­სორ­მა 1905 წლის რე­ვო­ლუ­ცი­ის 25 წლის­თავს მი­უძღ­ვ­ნა; "ა­მე­რი­კან­კა" კი სა­ბეჭ­დი მან­ქა­ნის ფირ­მის სა­ხელ­წო­დე­ბაა, რო­მელ­ზეც მოს­კო­ვის ბოლ­შე­ვი­კუ­რი ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ის წევ­რი რე­ვო­ლუ­ცი­ო­ნე­რე­ბი პროკ­ლა­მა­ცი­ებს ხი­ლის დუქ­ნის სარ­დაფ­ში მოწყო­ბილ, არა­რე­გა­ლურ სტამ­ბა­ში ბეჭ­დავ­დ­ნენ.

თა­ნამ­დე­ბო­ბე­ბი და პო­პუ­ლა­რუ­ლი ფილ­მე­ბი
1945-1955 წლებ­ში ლეო ესა­კი­ამ რე­ჟი­სო­რუ­ლი მუ­შა­ო­ბა შეწყ­ვი­ტა და კი­ნო­ორ­გა­ნი­ზა­ტო­რულ და სა­ზო­გა­დო­ებ­რივ საქ­მი­ა­ნო­ბა­ში ჩა­ე­ბა. სხვა­დას­ხ­ვა დროს იგი მუ­შა­ობ­და ისეთ თა­ნამ­დე­ბო­ბებ­ზე, რო­მე­ლიც დღეს უკ­ვე აღარ არ­სე­ბობს და შე­საძ­ლოა, ზო­გი­ერ­თი მათ­გა­ნი გა­ო­ცე­ბა­საც კი იწ­ვევ­დეს. ლეო ესა­კია მუ­შა­ობ­და: სა­ქარ­თ­ვე­ლოს სსრ მი­ნის­ტ­რ­თა საბ­ჭოს­თან არ­სე­ბულ ხე­ლოვ­ნე­ბის სამ­მარ­თ­ვე­ლოს უფ­რო­სის პირ­ველ მო­ად­გი­ლედ, რა­დი­ო­კო­მი­ტე­ტის თავ­მ­ჯ­დო­მა­რედ, სა­ქარ­თ­ვე­ლოს საბ­ჭო­თა სო­ცი­ა­ლის­ტუ­რი რეს­პუბ­ლი­კის კი­ნე­მა­ტოგ­რა­ფი­ის მი­ნის­ტ­რის პირ­ველ მო­ად­გი­ლედ და ამა­ვე დროს, კი­ნოს­ტუ­დი­ის დი­რექ­ტო­რად. სა­ქარ­თ­ვე­ლოს სსრ პო­ლი­ტი­კუ­რი და მეც­ნი­ე­რუ­ლი ცოდ­ნის გა­მავ­რ­ცე­ლე­ბე­ლი სა­ზო­გა­დო­ე­ბის თავ­მ­ჯ­დო­მა­რის პირ­ველ მო­ად­გი­ლედ და კი­ნო­ფი­კა­ცი­ის მთა­ვა­რი სამ­მარ­თ­ვე­ლოს უფ­რო­სად.
რაც შე­ე­ხე­ბა რე­ჟი­სო­რულ საქ­მი­ა­ნო­ბას, მან თა­ვი­სი ცნო­ბი­ლი ფილ­მე­ბი: "ბა­ში-აჩუ­კი", "ნი­ნო", "გლა­ხის ნა­ამ­ბო­ბი" 50-იანი წლე­ბის შემ­დეგ შექ­მ­ნა, მე­რე კი კი­ნო­ო­პე­რის - "ა­ბე­სა­ლომ და ეთე­რი" გა­და­ღე­ბე­ბის დაწყე­ბა და­ა­ა­ნონ­სა.

"პად­ლე­ცი აბე­სა­ლო­მი"

"ა­ბე­სა­ლომ და ეთე­რი" ქარ­თუ­ლი მუ­სი­კის "ვეფხის­ტყა­ო­სა­ნი­ა". იგი სა­ერ­თო სა­ხალ­ხო სიყ­ვა­რუ­ლი­თა და აღი­ა­რე­ბით სარ­გებ­ლობს და ამი­ტომ აუცი­ლებ­ლად მი­ვიჩ­ნიე მი­სი შემ­დ­გო­მი პო­პუ­ლა­რი­ზა­ცია ყვე­ლა­ზე მა­სობ­რი­ვი ხე­ლოვ­ნე­ბის - კი­ნოს სა­შუ­ა­ლე­ბით. ამ კი­ნო­ო­პე­რის შექ­მ­ნა ჯერ კი­დევ 1937 წელს და­ვა­პი­რე, და­ვიწყე კი­დეც. იდ­გ­მე­ბო­და გა­მო­ჩე­ნი­ლი დი­რი­ჟო­რის, ევ­გე­ნი მი­ქე­ლა­ძის რე­დაქ­ცი­ით. გა­რე­მო­ე­ბა­თა გა­მო, შევ­წყ­ვი­ტეთ მუ­შა­ო­ბა"... - წერ­და ლეო ესა­კია. ფილ­მის გა­და­ღე­ბის შეწყ­ვე­ტის კონ­კ­რე­ტულ მი­ზე­ზებ­ზე არ ლა­პა­რა­კობს. შეგ­ვიძ­ლია ვი­ვა­რა­უ­დოთ და არ­ც­თუ უსა­ფუძ­ვ­ლოდ: ერთ-ერ­თი მი­ზე­ზი ის იყო, რომ ევ­გე­ნი მი­ქე­ლა­ძე 1937 წლე­ბის რეპ­რე­სი­ებს შე­ე­წი­რა ან ცენ­ზუ­რას თე­მა, სცე­ნა, ან ფრა­ზა არ მო­ე­წო­ნა და პრო­ექ­ტი შე­ა­ჩე­რა. საფ­რ­თხის წი­ნა­შე ფილ­მი მოგ­ვი­ა­ნე­ბი­თაც აღ­მოჩ­ნ­და. აკა­კი ბაქ­რა­ძე წიგ­ნ­ში - "ცა­მე­ტი წე­ლი­წა­დი კი­ნო­ში" ერთ ასეთ ამ­ბავს იხ­სე­ნებს:
"ო­პე­რა "ა­ბე­სა­ლომ და ეთე­რის" კი­ნო­ვა­რი­ან­ტის შექ­მ­ნა გა­დაწყ­და. ეს საქ­მე ლეო ესა­კი­ას და­ე­ვა­ლა... სა­რე­ჟი­სო­რო სცე­ნა­რიც და­ი­წე­რა, აქ­ტი­ო­რე­ბიც შე­ირ­ჩა და დღე დღე­ზე, გა­და­ღე­ბაც უნ­და დაწყე­ბუ­ლი­ყო, რომ კი­ნოს­ტუ­დი­ის მა­შინ­დელ­მა დი­რექ­ტორ­მა და­მი­ძა­ხა... აღელ­ვე­ბუ­ლი დამ­ხ­ვ­და. მა­გი­და­ზე გა­დაშ­ლი­ლი ედო "ა­ბე­სა­ლომ და ეთე­რის" სა­რე­ჟი­სო­რო სცე­ნა­რი. რა არის ეს? - მკითხა და სცე­ნარს თი­თი და­ა­დო. კითხ­ვის აზრს ვერ მივ­ხ­ვ­დი. სა­ნამ ვუ­პა­სუ­ხებ­დი, სცე­ნარს დავ­ხე­დე და და­ვი­ნა­ხე: ლე­გენ­დი­სა და ოპე­რის კულ­მი­ნა­ცი­ურ ად­გი­ლას, რო­ცა შეკ­რე­ბილ სა­მე­ფო კარს მი­მარ­თავს აბე­სა­ლო­მი: "ვის გინ­დათ ქა­ლი ეთე­რი" წი­თე­ლი ხა­ზი ჰქონ­და გას­მუ­ლი და გვერ­დ­ზე მი­წე­რი­ლი იყო: "ა­ბე­სა­ლომ პად­ლეც!" - რა არის ეს? - ისევ იკითხა დი­რექ­ტორ­მა. გუ­ლუბ­რ­ყ­ვი­ლოდ ვუ­პა­სუ­ხე: სწო­რად არის და­ბეჭ­დი­ლი, აქ შეც­დო­მა არ გახ­ლავთ. - მეც ვი­ცი, რომ შეც­დო­მა არ არის, - მითხ­რა მან, ჩემს პა­სუხს აღარ და­უ­ცა­და და გა­აგ­რ­ძე­ლა: რას ნიშ­ნავს, "ვის გინ­დათ ქა­ლი ეთე­რი?" კაცს რომ ცო­ლი ავად გა­უხ­დე­ბა, ეს უნ­და თქვას, თუ ექიმს და­უ­ძა­ხოს, სა­ა­ვად­მ­ყო­ფო­ში და­აწ­ვი­ნოს, უმ­კურ­ნა­ლოს, მო­უ­ა­როს, უპატ­რონს? რა ჰქვია იმ ქმარს, რო­მე­ლიც სნე­ულ ცოლს სხვას აძ­ლევს? ამის მე­რე გინ­დათ და­მიმ­ტ­კი­ცოთ, რომ აბე­სა­ლო­მი და­დე­ბი­თი პერ­სო­ნა­ჟია? - გულ­წ­რ­ფე­ლად იყო აღელ­ვე­ბუ­ლი და გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი დი­რექ­ტო­რი, - ჩვენ სა­ზო­გა­დო­ე­ბას მა­ღალ­ზ­ნე­ობ­რი­ვი ფილ­მე­ბი უნ­და მი­ვა­წო­დოთ... ეს ად­გი­ლი უნ­და შე­იც­ვა­ლოს!"
მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ბრძა­ნე­ბა გა­ი­ცა, ფილ­მ­ში მე­ფის­წუ­ლი აბე­სა­ლო­მის ეს ფრა­ზა მა­ინც დარ­ჩა და მის არი­ა­ში ჟღერს სიტყ­ვე­ბი - "ვის გინ­დათ ქა­ლი ეთე­რი?" ეს რომ არა, მა­შინ მთლი­ა­ნად უნ­და შეც­ვ­ლი­ლი­ყო კი­ნო­ო­პე­რის ში­ნა­არ­სი და აღარც მურ­მა­ნი იარ­სე­ბებ­და...
რე­ჟი­სორს ამ ფილ­მ­მა აღი­ა­რე­ბა მო­უ­ტა­ნა. ლა­მა­ზი სა­ნა­ხა­ო­ბი­სა და დად­გ­მი­თი სცე­ნე­ბის გარ­და, ფილ­მის­თ­ვის ვო­კა­ლურ არი­ებს ას­რუ­ლებ­დ­ნენ: ზუ­რაბ ან­ჯა­ფა­რი­ძე, მე­დეა ამი­რა­ნაშ­ვი­ლი, თენ­გიზ ზე­ინ­კ­ლიშ­ვი­ლი და ნა­თე­ლა ტუ­ღუ­ში. ხო­ლო მსა­ხი­ო­ბე­ბად მიწ­ვე­უ­ლი იყ­ვ­ნენ: არ­ჩილ მე­ტო­ნი­ძე, ლა­ლი ხა­ბა­ზაშ­ვი­ლი, ნუგ­ზარ შა­რია და ნა­ნა ყი­ფი­ა­ნი.

აკა­კი წე­რეთ­ლად ქცე­უ­ლი რე­ჟი­სო­რი

ყვე­ლა­სათ­ვის ცნო­ბი­ლია, რომ ქარ­თუ­ლი კი­ნოს ერთ-ერ­თ­მა ლა­მაზ­მა წყვილ­მა, ლია ელი­ა­ვამ და ოთარ კო­ბე­რი­ძემ ერ­თ­მა­ნე­თი "ბა­ში-აჩუ­კის" გა­და­ღე­ბებ­ზე გა­იც­ნეს და მა­ლე შე­უღ­ლ­დ­ნენ კი­დეც. ამ მსა­ხი­ო­ბებ­თან ერ­თად, ფილ­მ­ში მო­ნა­წი­ლე­ობ­დ­ნენ: დო­დო აბა­ში­ძე, მე­დეა ჩა­ხა­ვა, დო­დო ჭი­ჭი­ნა­ძე, კო­ტე და­უშ­ვი­ლი და სხვე­ბი. ფილ­მის მუ­სი­კის ავ­ტო­რი სულ­ხან ცინ­ცა­ძეა, რომ­ლის ნა­მუ­შევ­რებ­მა ამ სუ­რა­თის პო­პუ­ლა­რო­ბას დი­დად შე­უწყო ხე­ლი. "ბა­ში-აჩუ­კი" 1956 წლი­დან დღემ­დე, ქარ­თულ ფილ­მებს შო­რის ერთ-ერთ ყვე­ლა­ზე ცნო­ბილ და "ყუ­რე­ბად" ფილ­მად ით­ვ­ლე­ბა.
აკა­კი წე­რეთ­ლის ამა­ვე სა­ხელ­წო­დე­ბის ნა­წარ­მო­ე­ბის მი­ხედ­ვით გა­და­ღე­ბულ ფილ­მ­ზე, რო­მე­ლიც XVII სა­უ­კუ­ნის კა­ხე­თის აჯან­ყე­ბის შე­სა­ხებ მოგ­ვითხ­რობს, კვლავ აკა­კი ბაქ­რა­ძის მო­გო­ნე­ბას მი­ვუბ­რუნ­დე­ბი:
"რე­ჟი­სორ­მა ლეო ესა­კიამ "ბა­ში-აჩუ­კი" გა­და­ი­ღო. ფილ­მის სა­ნა­ხა­ვად სტუ­დი­ა­ში მა­ღა­ლი თა­ნამ­დე­ბო­ბის მო­ხე­ლე მო­ვი­და. ასეთ ვი­თა­რე­ბა­ში, ჩვე­უ­ლებ­რივ, "ქარ­თუ­ლი ფილ­მის" დი­რექ­ტო­რი სტუმ­რებს ესა­უბ­რე­ბო­და, აც­ნობ­და, რა გა­კეთ­და და რო­გორ. ამ­ჯე­რად, ასე არ მომ­ხ­და­რა. მა­შინ­დელ­მა დი­რექ­ტორ­მა ალ­ბათ, "ბა­ში-აჩუკ­ზე" ბევ­რი ლა­პა­რა­კი სა­ჭი­როდ არ მი­იჩ­ნია და მოკ­ლედ აუწყა: აკა­კი წე­რეთ­ლის "ბა­ში-აჩუ­კი" გა­და­ვი­ღეთ. დრო რომ არ წა­გარ­თ­ვათ და არ დაგ­ღა­ლოთ, თქვენ თა­ვად ნა­ხავთ, რაც შევ­ძე­ლი­თო.
ყუ­რადღე­ბით უყუ­რეს ფილმს. "ბა­ში-აჩუ­კი" მო­ხე­ლეს უზო­მოდ მო­ე­წო­ნა, თვა­ლე­ბი ცრემ­ლე­ბით ჰქონ­და სავ­სე. კმა­ყო­ფილ­მა აღარ იცო­და, რა ეთ­ქ­ვა. მი­მო­ი­ხე­და, ყვე­ლა აგ­ვათ­ვა­ლი­ერ-ჩაგ­ვათ­ვა­ლი­ე­რა, აშ­კა­რად ვი­ღა­ცას ეძებ­და. ბო­ლოს, დი­რექ­ტორს სთხო­ვა, - აკა­კი წე­რე­თე­ლი გა­მა­ცა­ნი­თო. დარ­ბაზ­ში ყვე­ლა გა­ხევ­და. რა უნ­და უთხ­რა, რით უნ­და და­აღ­წიო თა­ვი ამ უხერ­ხულ მდგო­მა­რე­ო­ბას? რო­გორ გინ­და აკად­რო, - აკა­კი წე­რე­თე­ლი კარ­გა ხნის მკვდა­რია და მი­სი გაც­ნო­ბა ვერ მო­ხერ­ხ­დე­ბაო? ყვე­ლა წა­მი აახ­ლო­ებს სკან­დალს. ალ­ბათ, ასეთ წუ­თებ­ში ღმერ­თი ეხ­მა­რე­ბა ადა­მი­ანს და დი­რექ­ტორ­მა რა­ღაც­ნა­ი­რად მო­ძებ­ნა იმ სი­ტუ­ა­ცი­ის­თ­ვის ყვე­ლა­ზე შე­სა­ფე­რი­სი პა­სუ­ხი: მან ხე­ლი მოჰ­კი­და ლეო ესა­კი­ას, მო­ხე­ლეს წა­რუდ­გი­ნა და უთხ­რა, - ეს გახ­ლავთ ფილ­მის ავ­ტო­რიო. მო­ხე­ლე მო­ეხ­ვია ლე­ოს, გულ­ში ჩა­იკ­რა, მე­რე მხარ­ზე გა­დახ­ვია ხე­ლი და ასე სა­უ­ბარ-სა­უბ­რით გა­ვიდ­ნენ დარ­ბა­ზი­დან. რა­ზე ლა­პა­რა­კობ­დ­ნენ, ეს ჩვენ უკ­ვე აღარ გვეს­მო­და..."
"ა­ბე­სა­ლომ და ეთე­რი" ლეო ესა­კი­ას ბო­ლო რე­ჟი­სო­რუ­ლი ნა­მუ­შე­ვა­რი იყო. ის რამ­დე­ნი­მე წე­ლი­წად­ში, 77 წლის ასაკ­ში გარ­და­იც­ვა­ლა. დაკ­რ­ძა­ლუ­ლია დი­დუ­ბის მწე­რალ­თა და სა­ზო­გა­დო მოღ­ვა­წე­თა პან­თე­ონ­ში.

ანა კა­ლან­და­ძე
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
ბე­რი გრი­გო­ლი მთა­ვა­რან­გე­ლოზ­თა კუნ­ძუ­ლის სა­ვა­ნე­ში დამ­კ­ვიდ­რ­და
ჩვენ გაგ­ვი­მარ­თ­ლა, რად­გან გაქ­ცე­უ­ლებ­მა ცო­ტა რამ თუ წა­ი­ღეს
ივანე ჯავახიშვილი ყოველი ახალი წიგნის პირველ ეგზემპლარებს მეუღლეს უძღვნიდა
შვილ­მ­კ­ვ­და­რი დე­და - თა­მარ გა­ბაშ­ვი­ლი შვი­ლის საფ­ლავ­თან მცი­რე ხნით რჩე­ბო­და ხოლ­მე, შვი­ლის და­ტი­რე­ბა­საც ვერ ახერ­ხებ­და
ძველ შავ-თეთრ ფოტოს დავხედოთ, რომელიც დღეს თითქმის აღარაფრით ჰგავს გმირთა მოედანს
იძულებით შერჩეული საცხოვრებელი ადგილი თუ მეუღლის სურვილის ასრულება?!
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
იმ დროს ხომ ყვე­ლას უსუ­სუ­რი ბრალ­დე­ბე­ბით აპა­ტიმ­რებ­დ­ნენ
კვირის სიახლეები
ექ­ს­კ­ლუ­ზი­უ­რი ქალ­თა ჰო­როს­კო­პი ანუ რა ელით ქა­ლებს 2018 წელს ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნის მი­ხედ­ვით
მე­გობ­რო­ბით დაწყე­ბუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა წლის ბო­ლოს შე­იძ­ლე­ბა ქორ­წი­ნე­ბის შან­სებ­ში გა­და­ი­ზარ­დოს
0 კომენტარი
მეუფე შიო - გამორჩეული მღვდელმსახური
როგორც საპატრიარქოში აცხადებენ, რამდენიმე დღეში წერილობით გაიწერება მისი უფლება-მოვალეობები
0 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
8 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
7 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
0 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
5 კომენტარი
ვინ არის გამოსახული ფოტოზე, რომელიც დღემდე ნატო ვაჩნაძე გვეგონა
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
18 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
 "შვი­ლი დღემ­დე არ მპა­ტი­ობს, რომ დე­და­სა და ქმარს სა­თა­ნა­დო ად­გი­ლი ვერ მი­ვუ­ჩი­ნე..."
"წი­თე­ლი" მემ­კ­ვიდ­რე­ო­ბა და და­კარ­გუ­ლი თა­ვი­სუფ­ლე­ბა
1 კომენტარი
უძლური ქმრისა და 18 წლის ცოლის დავა - 11 წლის ასაკში გათხოვილი გოგონას უცნაური თავგადასავალი

უმოწყალესო ხელმწიფევ, ვეკრ­ძალვი და ვიშიშვი თუ ვითარ გავბედო ესე ვითარი მოხსენება
3 კომენტარი
კეთილ სიცრუეში გაზრდილი ქალის ცრემლები
ვერ დავუშვებდი ორმეტრიანი ბიძის უხმოდ გასვენებას

0 კომენტარი