"ძა­ლი­ან ად­ვი­ლია, მარ­თო ადა­მი­ა­ნი"
font-large font-small
"ძა­ლი­ან ად­ვი­ლია, მარ­თო ადა­მი­ა­ნი"
მსა­ხი­ო­ბი ნი­კა ფა­იქ­რი­ძე 3 წე­ლია, რაც მო­ზარდ მა­ყუ­რე­ბელ­თა თე­ატ­რის და­სის წევ­რია, წერს ლექ­სებს (ჩე­მი აზ­რით, კარგ ლექ­სებს), უყ­ვარს კითხ­ვა. კნუტ ჰამ­სუ­ნის "მის­ტე­რი­ე­ბი" ის ნა­წარ­მო­ე­ბია, რო­მელ­მაც მას­ზე წა­რუშ­ლე­ლი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა მო­ახ­დი­ნა და სხვაგ­ვა­რად და­აწყე­ბი­ნა ფიქ­რი.

- კითხ­ვა ძა­ლი­ან მიყ­ვარს. არ­ც­თუ ისე დი­დი ხნის წინ, ბიბ­ლი­ო­თე­კე­ბის გა­ერ­თი­ა­ნე­ბა­ში ვმუ­შა­ობ­დი, სა­დაც კვი­რა­ში ორჯერ ბავ­შ­ვებს კითხ­ვის სა­ათს ვუ­ტა­რებ­დი. სა­ინ­ტე­რე­სო გა­რე­მო იყო, მრა­ვალ­ფე­რო­ვან ლი­ტე­რა­ტუ­რას ვეც­ნო­ბო­დი, მქონ­და სა­შუ­ა­ლე­ბა გარ­კ­ვე­ულ ნა­წარ­მო­ბებს ჩავ­ღ­რ­მა­ვე­ბო­დი. ბო­ლო 3 წე­ლი, იმ­დე­ნი საქ­მე მაქვს, ჩემ ირ­გ­ვ­ლივ სრუ­ლი ქა­ო­სია. რე­პე­ტი­ცი­ე­ბი და დღე­ში ორჯერ სპექ­ტაკ­ლ­ში თა­მა­ში, იმ­დე­ნად დიდ დროს მო­ითხოვს, ხში­რად ვე­ღარც კი ვა­ხერ­ხებ, სა­სურ­ველ ნა­წარ­მო­ე­ბებს გა­ვეც­ნო. 3 წე­ლია, რაც მო­ზარდ მა­ყუ­რე­ბელ­თა თე­ატ­რის და­სის წევ­რი ვარ. რო­ცა ახა­ლი სპექ­ტაკ­ლი იდ­გ­მე­ბა და რო­ლე­ბი ნა­წილ­დე­ბა, იმ დრა­მა­ტურ­გის შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცი­ას რა თქმა უნ­და, ვეც­ნო­ბი, ვი­სი პი­ე­საც იდ­გ­მე­ბა, მის სხვა პი­ე­სებ­საც ვკითხუ­ლობ.
ამ­ჟა­მად ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძის პუბ­ლი­ცის­ტი­კა­ზე ვმუ­შა­ობთ. სპექ­ტაკ­ლ­ში მა­ყუ­რე­ბე­ლი ორ ილი­ას იხი­ლავს ანუ ერ­თი ადა­მი­ა­ნის გა­ო­რე­ბას. ერ­თი ილია სა­ქარ­თ­ვე­ლოს მო­მა­ვალს ნა­თელ ფე­რებ­ში ხე­დავს, მე­ო­რე ილი­ას რე­ა­ლო­ბა ძა­ლი­ან აში­ნებს და ამ­ბობს: "ჩვე­ნის­თა­ნა ბედ­ნი­ე­რი გა­ნა არის სად­მე ერი?", თა­ნა­მე­მა­მუ­ლე­ებს სარ­კე­ში ახე­დებს. მე­ო­რე კი ამ­ხ­ნე­ვებს და ეუბ­ნე­ბა "აწ­მ­ყო თუ არა გწყა­ლობს, მო­მა­ვა­ლი შე­ნი­ა".
მე ვთა­მა­შობ ილი­ას, რო­მე­ლიც მო­მა­ვალს ნა­თელ ფე­რებ­ში ხე­დავს. მე­ო­რე ილი­ას შალ­ვა ან­თე­ლა­ვა თა­მა­შობს. პი­ე­სას დი­მიტ­რი ღვთი­სი­აშ­ვი­ლი დგამს.
რე­ა­ლურ სამ­ყა­რო­ში წიგ­ნე­ბის გმი­რე­ბი რომ არ­სე­ბობ­დ­ნენ, დი­დი სი­ა­მოვ­ნე­ბით ვიძ­მა­კა­ცებ­დი მერ­კუ­ცი­ოს­თან. "რო­მეო და ჯუ­ლიე­ტა­ში" რო­მეო ვი­თა­მა­შე, თუმ­ცა ხა­სი­ა­თით მერ­კუ­ციო უფ­რო ვი­ყა­ვი. ძა­ლი­ან მომ­წონს მი­სი მო­ნო­ლო­გი, მას­ში ბევ­რი სი­მარ­თ­ლეა, დღეს და­წე­რილს ჰგავს, ამი­ტო­მაა შექ­ს­პი­რი გე­ნი­ა­ლუ­რი, ის ყო­ველ­თ­ვის თა­ნა­მედ­რო­ვეა.
ანა კა­რე­ნი­ნას­ნა­ი­რი ქა­ლი შე­მიყ­ვარ­დე­ბო­და, ის იდე­ა­ლუ­რია, რომ­ლის მსგავ­სიც ბუ­ნე­ბა­ში არ არ­სე­ბობს. რო­გორც ვი­ცი, ამ პერ­სო­ნა­ჟის ხა­სი­ა­თი, ავ­ტორ­მა 4-5 ქა­ლის სა­უ­კე­თე­სო თვი­სე­ბე­ბი­დან შექ­მ­ნა. სწო­რედ ამი­ტომ ვგიჟ­დე­ბი იმ სამ­ყა­რო­ზე, რო­მელ­საც მწერ­ლო­ბა ჰქვია.
ჩემ­ზე ყვე­ლა­ზე დი­დი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა კნუტ ჰამ­სუ­ნის "მის­ტე­რი­ებ­მა" მო­ახ­დი­ნა. სხვაგ­ვა­რად და­მა­ნახ­ვა ცხოვ­რე­ბა, ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბი, რომ­ლებ­საც ვა­ყა­ლი­ბებთ ადა­მი­ა­ნებ­თან, მაგ­რამ არ ვა­ა­ნა­ლი­ზებთ. ნა­წარ­მო­ე­ბის მთა­ვარ­მა გმირ­მა იცის, სად, რო­გორ, რა­ნა­ი­რად უნ­და მო­იქ­ცეს და ადა­მი­ა­ნებ­ზე ისეთ შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბებს ახ­დენს, 2 წუთ­ში ყვე­ლას თავს აყ­ვა­რებს. ერ­თხელ ეს მეც ვცა­დე, მა­შინ ნა­წარ­მო­ე­ბის ზე­გავ­ლე­ნის ქვეშ ვი­ყა­ვი. ერთ-ერთ წვე­უ­ლე­ბა­ზე მოვ­ხ­ვ­დი. ცო­ტა ხანს ჩუ­მად ვი­ყა­ვი, ადა­მი­ა­ნებს ვაკ­ვირ­დე­ბო­დი, ვფიქ­რობ­დი, რო­გორ უნ­და მოვ­ქ­ცე­უ­ლი­ყა­ვი, რომ მათ შევ­ყ­ვა­რე­ბო­დი და მე­რე ყვე­ლა­ფე­რი ისე მოხ­და, რო­გორც ნა­წარ­მო­ებ­ში იყო აღ­წე­რი­ლი. ქალ­თან, რო­მე­ლიც ძაღ­ლებ­ზე გიჟ­დე­ბო­და, მი­ვე­დი და ცხო­ვე­ლებ­ზე ლა­პა­რა­კი და­ვუწყე, მო­ვი­გო­ნე ამ­ბა­ვი, რო­გორ გა­და­ვარ­ჩი­ნე ძაღ­ლი... ყვე­ლას სწო­რედ ის ვუთხა­რი, რის მოს­მე­ნაც უნ­დო­დათ და ეს ძალ­ზე ეფექ­ტუ­რი იყო. მე­რე რომ დავ­ფიქ­რ­დი, სა­კუ­თა­რი საქ­ცი­ე­ლის ცო­ტა­თი შემ­რ­ცხ­ვა, მაგ­რამ ამ ერ­თ­მა შემ­თხ­ვე­ვამ და­მარ­წ­მუ­ნა, რომ ადა­მი­ა­ნე­ბის მარ­თ­ვა ძა­ლი­ან ად­ვი­ლია. თუ გულ­წ­რ­ფე­ლი იქ­ნე­ბი ურ­თი­ერ­თო­ბებ­ში მა­გას არა­ფე­რი სჯობს. ცხოვ­რე­ბა იმი­თა­ცაა სა­ინ­ტე­რე­სო, რომ გა­არ­კ­ვიო, გა­მო­ი­მუ­შაო უნა­რი შე­ატყო, ვინ გე­თა­მა­შე­ბა და ვინ არა. ჩე­მი საქ­მეც ხომ ესაა. სულ მა­გას გა­ვურ­ბი­ვარ, ცხოვ­რე­ბა­ში არ ვი­არ­ტის­ტო.

- ფრან­გუ­ლი ან­და­ზის მი­ხედ­ვით, რო­გორ ადა­მი­ა­ნებს უღი­მის ბე­დი?
- არ ვი­ცი.
- გამ­ბე­დავ ადა­მი­ა­ნებს. ნო­დარ დუმ­ბა­ძის რო­მე­ლი ცნო­ბი­ლი მოთხ­რო­ბის გმი­რია გო­გი თუ­შუ­რაშ­ვი­ლი?
- "კუ­კა­რა­ჩას".
- ადა­მი­ა­ნის რო­მელ გრძნო­ბას უწო­და შექ­ს­პირ­მა "მწვა­ნეთ­ვა­ლე­ბა ურ­ჩხუ­ლი"?
- სა­ვა­რა­უ­დო პა­სუ­ხე­ბის თქმა შე­იძ­ლე­ბა?
- მრის­ხა­ნე­ბას, სიყ­ვა­რულს, ეჭ­ვი­ა­ნო­ბას თუ სი­ძულ­ვილს?
- სი­ძულ­ვილს?
- ცდე­ბი.
- ეჭ­ვი­ა­ნო­ბას.
- ეს ცნო­ბი­ლი მწე­რა­ლი ამ­ბობ­და: "ჩე­მი დე­ტექ­ტი­უ­რი რო­მა­ნე­ბის სი­უ­ჟე­ტებს ჭურ­ჭ­ლის რეცხ­ვის დროს ვი­გო­ნებ. ეს ისე­თი სუ­ლე­ლუ­რი რამ არის, რომ ძა­ლა­უ­ნე­ბუ­რად მოგ­დის თავ­ში აზ­რე­ბი მკვლე­ლო­ბა­ზე", და­ა­სა­ხე­ლე იგი.
- აგა­თა კრის­ტი.
- რას ეძა­ხი­ან ახალ­და­ქორ­წი­ნე­ბუ­ლებს მთი­უ­ლეთ­ში?
- არ ვი­ცი.
- ახალ­ყო­ილ­ნი.
- ძა­ლი­ან ლა­მა­ზი სიტყ­ვაა.
- "ცოდ­ვაა ქარ­თ­ვე­ლი ქა­ლი, რად­გან მა­მა­კა­ცე­ბი ტი­რა­ნე­ბი ხართ, სუ­ლერ­თია მა­მა იქ­ნე­ბით, საქ­მ­რო თუ ქმა­რი. თქვენ არ იცით, რა მო­ითხო­ვოთ ქა­ლის­გან. თუ თა­ვი­სუ­ფა­ლი ქცე­ვა გა­მო­ი­ჩი­ნა, კახ­პააო იტყ­ვით, თუ თა­ვი შე­ი­კა­ვა, პუ­რი­ტა­ნიაო... თქვენ უკი­დუ­რე­სი ევ­რო­პე­ლის და აზი­ე­ლის კაპ­რი­ზე­ბი ერ­თ­მა­ნეთ­ში გაქვთ არე­უ­ლი, რო­ცა ქა­ლი საყ­ვარ­ლად გინ­დათ, მის­გან თა­ვი­სუ­ფალ ქცე­ვას მო­ითხოვთ, რო­ცა მას ცო­ლად გა­იხ­დით, მე­რე აზი­ურ კარ­ჩა­კე­ტი­ლო­ბას" - კონ­ს­ტან­ტი­ნე გამ­სა­ხურ­დი­ას რო­მელ რო­მან­ში ვკითხუ­ლობთ ამ სიტყ­ვებს?
- "მთვა­რის მო­ტა­ცე­ბა­ში".
- მი­ლი­ო­ნო­ბით ადა­მი­ან­მა იხი­ლა, რო­გორ ვარ­დე­ბო­და ვაშ­ლე­ბი ხი­დან, მაგ­რამ მხო­ლოდ ერ­თ­მა იკითხა, - რა­ტომ? და­ა­სა­ხე­ლე ის პი­როვ­ნე­ბა.
- ისა­აკ ნი­უ­ტო­ნი.
- "ჩე­მი თა­ვია ჩე­მი­ვე მტე­რი, თა­ვი რომ არა, მე რა დამ­წ­ვავ­და?" - რო­მე­ლი ნივ­თის მო­ნო­ლო­გია მი­ხე­ილ ქვლი­ვი­ძის ეს ლექ­სი?
- ასან­თის.
- რა ერ­ქ­ვა ლუ­არ­სა­ბი­სა და და­რე­ჯა­ნის მა­ჭან­კალს, რო­მელ­საც სუტ­კ­ნე­ი­ნას ეძახ­დ­ნენ?
- ხო­რე­შა­ნი.
- არ­სე­ბობს ლე­გენ­და იმის შე­სა­ხებ, რომ მე­ცა­მე­ტე სა­უ­კუ­ნე­ში მცხოვ­რებ­მა მო­ხუც­მა ფლო­რენ­ცი­ელ­მა მე­შუ­შემ, ერ­თი შემ­თხ­ვე­ვის შემ­დეგ, სამ­ყა­როს სრუ­ლი­ად ახ­ლე­ბუ­რად შე­ხე­და. მის საფ­ლავ­ზე წე­რია, რომ სალ­ვი­ნო პირ­ვე­ლი იყო, ვინც ეს და­ამ­ზა­და. რა­ზეა ლა­პა­რა­კი?
- რად­გან მე­შუ­შე იყო, შე­საძ­ლოა, სათ­ვა­ლეს გუ­ლის­ხ­მობ­დეს.
- დი­ახ. რა ჰქვია ჯა­ნი რო­და­რის ცნო­ბი­ლი ზღაპ­რის გმირს?
- ჩი­პო­ლი­ნო.
- და­ას­რუ­ლე მარ­ლენ დიტ­რი­ხის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი: "დი­დი სხვა­ო­ბაა იმ კა­ცებს შო­რის, ვინც დი­დი ფუ­ლი იშო­ვა და ვინც..."
- ვერ და­ვას­რუ­ლებ.
- "...ვინც და­ბა­დე­ბი­დან მდი­და­რი­ა". ხე­ლოვ­ნე­ბის რო­მე­ლი სფე­როს წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბი არი­ან გა­ერ­თი­ა­ნე­ბუ­ლი პენ-კლუბ­ში?
- მწერ­ლე­ბი.
- ხე­ლოვ­ნე­ბის რო­მელ სტილს გა­ნე­კუთ­ვ­ნე­ბა ზამ­თ­რის სა­სახ­ლის არ­ქი­ტე­ქტურა სანქტ-პე­ტერ­ბურ­გ­ში?
- ბა­რო­კოს, არა?
- დი­ახ. ვინ არის კომ­პო­ზი­ტო­რი ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძის ლექ­ს­ზე შექ­მ­ნი­ლი სიმ­ღე­რი­სა "ჩე­მო კარ­გო ქვე­ყა­ნავ"?
- რე­ვაზ ლა­ღი­ძე.
- "ქა­ლი კა­მე­ლი­ე­ბით" ალექ­სან­დ­რე დი­უ­მამ მოგ­ვი­ა­ნე­ბით პი­ე­სად გა­და­ა­კე­თა და "მარ­გა­რიტა გო­ტი­ე" უწო­და. რო­მე­ლი ოპე­რა შექ­მ­ნა ამ სი­უ­ჟეტ­ზე ჯუ­ზე­პე ვერ­დიმ?
- "ტრა­ვი­ა­ტა".
- რა შემ­თხ­ვე­ვა­ში არა აქვს მსაჯს უფ­ლე­ბა გან­სა­ჯოს სა­ფეხ­ბურ­თო ჩემ­პი­ო­ნა­ტის ფი­ნა­ლი?
- რო­დე­საც მი­სი ქვეყ­ნის ნაკ­რე­ბი გუნ­დი თა­მა­შობს. იყო პე­რი­ო­დი, ფეხ­ბურთს მეც ვთა­მა­შობ­დი, სპორ­ტის სხვა­დას­ხ­ვა სა­ხე­ო­ბა­ზე დავ­დი­ო­დი, მაგ­რამ აღ­მოჩ­ნ­და, რომ აზარ­ტუ­ლი არ ვარ. გა­სარ­თობ თა­მა­შებ­საც კი ვერ ვთა­მა­შობ. სპორ­ტ­ში მო­ვი­გებ­დი თუ წა­ვა­გებ­დი, ორი­ვე შემ­თხ­ვე­ვა­ში გა­ნად­გუ­რე­ბუ­ლი ვი­ყა­ვი. კა­რა­ტე­ზე დავ­დი­ო­დი, მე­რე დავ­ფიქ­რ­დი, ვურ­ტყამთ ერ­თ­მა­ნეთს და ამით ვი­ღაც ხა­რობს, ეს რა არის? რა არის ასეთ გა­მარ­ჯ­ვე­ბა­ში სა­სი­ხა­რუ­ლო?
- რას თვლი­და ყვე­ლა­ზე დიდ სი­სუ­ლე­ლედ ბერ­ნარდ შოუ, რაც ერ­თ­მა­ნეთ­ზე შეყ­ვა­რე­ბულ 2 ადა­მი­ანს შე­ეძ­ლო გა­ე­კე­თე­ბი­ნა?
- ქორ­წი­ნე­ბას.
- "წყა­რო­ზე ჩა­გიყ­ვანს და არ და­გა­ლე­ვი­ნებ­სო,/ მწყურ­ვალს დაგ­ტო­ვებ­სო, ჩაჰ­ყ­ვე­ბი ვინ­ცო,/ ცოლ-შვილს გაგ­ყ­რის და აგა­რე­ვი­ნებ­სო, შენ­ზე თუ უთ­ქ­ვამთ, პა­ტა­რა ცი­ცოვ!/ მე იმ ასაკ­ში არა ვარ ახ­ლა და/ არც იმ ჭკუ­ა­ზე - ცოლ-შვილს გა­ვე­ყა­რო,/ მაგ­რამ შე­მო­მიჩ­ნ­და სურ­ვი­ლის მახ­რა და/ პა­ტა­რა ცი­ცოვ, უნ­და და­მეხ­მა­რო"... ვინ არის ავ­ტო­რი?
- მურ­მან ლე­ბა­ნი­ძე.
- კი­ბეს აქვს 9 სა­ფე­ხუ­რი. რო­მელ სა­ფე­ხურ­ზე უნ­და დავ­დ­გეთ, რომ შუ­ა­ში ვი­ყოთ?
- მე-5.
- 1919 წელს კი­ევ­ში სო­ლოვ­ცო­ვის დარ­ბაზ­ში კო­ტე მარ­ჯა­ნიშ­ვი­ლის მი­ერ დად­გ­მუ­ლი ლო­პე დე ვე­გას დრა­მა "ცხვრის წყა­რო" საბ­ჭო­თა თე­ატ­რის ის­ტო­რი­ა­ში შე­ვი­და და გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ად­გი­ლი და­ი­კა­ვა. რა­ტომ?
- პირ­ვე­ლი საბ­ჭო­თა სპექ­ტაკ­ლი იყო.
- გო­გო­ლი, დოს­ტო­ევ­ს­კი, შევ­ჩენ­კო, ნეკ­რა­სო­ვი - ამ მწერ­ლე­ბი­დან რო­მე­ლი იყო პრო­ფე­სი­ით მხატ­ვა­რი?
- ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- შევ­ჩენ­კო. "მოვ­ნა­ხე ნა­ჭე­რი, ზე­წა­რი იყო, ისე­თი და­კე­რე­ბა რომ აღარ მო­უ­ხერ­ხ­და. გა­და­ვა­კა­რი ჩარ­ჩო­ზე, თურ­მე დაგ­რუნ­ტ­ვა ნდო­მე­ბია. რომ დავ­ხა­ტე, უკან უკე­თე­სი ნა­ხა­ტი შე­იქ­მ­ნა". რო­მე­ლი ცნო­ბი­ლი მწე­რა­ლი აღ­წერს ასე, თა­ვი­სი პირ­ვე­ლი ნა­ხა­ტის შექ­მ­ნის ამ­ბა­ვი?
- ვერ ვიხ­სე­ნებ.
- მი­გა­ნიშ­ნებ, ის იმე­რე­თი­დან იყო, იქ ცხოვ­რობ­და.
- ოტია იოსე­ლი­ა­ნი.
- რო­მე­ლი მწერ­ლის სახლ-მუ­ზე­უ­მის დათ­ვა­ლი­ე­რე­ბაა შე­საძ­ლე­ბე­ლი კა­ხეთ­ში, ქარ­თ­ლ­ში და დე­და­ქა­ლაქ­შიც?
- ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძის.
- და­ბო­ლოს, და­ას­რუ­ლე მო­ნი­კა ბე­ლუ­ჩის ცნო­ბი­ლი გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მი: "სი­ლა­მა­ზე ქა­ლის­თ­ვის პრობ­ლე­მად გა­და­იქ­ცე­ვა ორ შემ­თხ­ვე­ვა­ში. რო­ცა ის არ გაქვს და რო­ცა მის გარ­და სხვა..."
- ვერ და­ვას­რუ­ლებ.
- "...სხვა არა­ფე­რი გაქვს".
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარები (0)
კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
სოციალურად დაუცველი მოდელის წარმატება
თეატრებში სამწუხაროდ, ძალიან დაბალი ანაზღაურებაა და შეუძლებელია იმ თანხით საკუთარი თავი მატერიალურად უზრუნველყო
"მხატ­ვ­რუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის­თ­ვის დრო­ის გა­მო­ნახ­ვას თით­ქ­მის ყო­ველ­დღე ვა­ხერ­ხებ.
თვა­ლე­ბით და­ჭე­რი­ლი მა­ყუ­რე­ბე­ლი და მუ­სი­კით ცხოვ­რე­ბა
გარ­კ­ვე­ულ წე­სებს ვი­ცავ, თუმ­ცა, დი­ე­ტა არას­დ­როს და­მი­ცავს
"პრინცესა ტურანდოტი" - მხიარული ზღაპარი და ამღერებული მსახიობები
კვირის სიახლეები
ექ­ს­კ­ლუ­ზი­უ­რი ქალ­თა ჰო­როს­კო­პი ანუ რა ელით ქა­ლებს 2018 წელს ზო­დი­ა­ქოს ნიშ­ნის მი­ხედ­ვით
მე­გობ­რო­ბით დაწყე­ბუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა წლის ბო­ლოს შე­იძ­ლე­ბა ქორ­წი­ნე­ბის შან­სებ­ში გა­და­ი­ზარ­დოს
0 კომენტარი
მეუფე შიო - გამორჩეული მღვდელმსახური
როგორც საპატრიარქოში აცხადებენ, რამდენიმე დღეში წერილობით გაიწერება მისი უფლება-მოვალეობები
0 კომენტარი
ქალის სასტიკი ხვედრი "მესამე სამყაროში" - სულისშემძვრევლი ამბავი გაყიდულ შვილებზე
ავღანელი გოგონას უმძიმესი ცხოვრების ამბავი
8 კომენტარი
მა­ჩაბ­ლის იდუ­მა­ლე­ბით მო­ცუ­ლი ცხოვ­რე­ბა და გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბა
"რუ­დუ­ნე­ბით შე­მო­ნა­ხუ­ლი მი­სი სა­მი ნეკ­ნი მთაწ­მინ­დას მი­ა­ბა­რეს..."
7 კომენტარი
"დრო ყველაფერს "ალაგებს"... - რაში გაუმართლა თინი გალდავას
როდესაც იცვლება შენი ფიქრები, მაშინვე იცვლება შენი ცხოვრებაც
0 კომენტარი
თემა, რომელზეც ილო ბეროშვილი საჯაროდ პირველად ალაპარაკდა
ილო ბეროშვილის "ფერისცვალება" და განცდა, რომელიც ხელახლა დაბადების ტოლფასია
5 კომენტარი
ვინ არის გამოსახული ფოტოზე, რომელიც დღემდე ნატო ვაჩნაძე გვეგონა
"სახითა და აღნაგობით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივე ძალიან ლამაზი იყო..."
18 კომენტარი
სახსრებში მამტვრევს. ალბათ ბედნიერების ნიშანია.
LIFE
 "შვი­ლი დღემ­დე არ მპა­ტი­ობს, რომ დე­და­სა და ქმარს სა­თა­ნა­დო ად­გი­ლი ვერ მი­ვუ­ჩი­ნე..."
"წი­თე­ლი" მემ­კ­ვიდ­რე­ო­ბა და და­კარ­გუ­ლი თა­ვი­სუფ­ლე­ბა
1 კომენტარი
უძლური ქმრისა და 18 წლის ცოლის დავა - 11 წლის ასაკში გათხოვილი გოგონას უცნაური თავგადასავალი

უმოწყალესო ხელმწიფევ, ვეკრ­ძალვი და ვიშიშვი თუ ვითარ გავბედო ესე ვითარი მოხსენება
3 კომენტარი
კეთილ სიცრუეში გაზრდილი ქალის ცრემლები
ვერ დავუშვებდი ორმეტრიანი ბიძის უხმოდ გასვენებას

0 კომენტარი